276
ANDREAE
LIBAVII
D.
quot
vncias
vorari
instar
butyri,
quo
cu¬
mulatim
se
inferciunt
rustici:
&
nihilo¬
minus
opera
suae
spagiriae
isto
facto
sata¬
git
comprobare.
Quaeritur
cuius
Spagi¬
riae
fuerit
opus?
Veraene?
Nequaquam.
Nam
ea
vel
grano
essentiae
arsenicalis
por¬
recto
hominem
interemisset,
cum
vt
au¬
tor
est
idem,
drachma
vna
crudi
vel
equum
generosissimum
neci
possit
dare:
Et
es¬
sentia
de
toto
aliquando
vix
est
centesi¬
ma
portio.
Nam
vt
affirmat
Dornesius,
Chymici
reducunt
res
ad
eam
tenuitatem
vi
librae
respondeat
drachma
vna;
cente¬
nario
ponderi
libra;
amphorae
dimidia
mensura:
mensurae
tres
guttae.
Conclude
iam
Neoparacelse
de
qua
spagiria
glorie¬
ris.
Procul
dubio
&
falsus
Chymicus
es,
&
falsus
Paracelsista
[sic],
quandoquidem
tibi
non
conuenit
cum
primario
Paracelsistarum,
&
Chymicorum
principio.
Quid
quod
ti¬
bi
etiam
ipsi
videaris
contradicere?
Si
spe¬
cificas
proprietates
ita
separas,
vt
in
essen¬
tiis
retineas;
Est
autem
arsenico
specificum,
interficere
certo
modo,
quomodo
id
bu¬
tyrum
fuit
essentia
tua?
Aliud
sophisma.
Paracelsistae
non
vtuntur
crassis
&
fe¬
culentis
medicamentorum
corpori¬
bus,
in
quibus
inclusa
&
abdita
vene¬
nalatent,
sed
tantùm
essentiis
&
speci¬
ficis
Si
id
butyrum
fuit
essentia
debuit
et
ve¬
nenatum
esse
et
parua
mo¬
le
vires
ha¬
bere
maxi¬
mas.
Exiguitas
essentiae.