ANTIGRAMANIA.
277
ficis
qualitatibus
separatis
a
corporibus.
Ergo
non
sunt
noxij,
&c.
Et
inuerse:
Galenici
vtuntur
corporibus
istis:
Ergo
ignominiae
venenorum
adhibi¬
torum
sunt
rei.
Sat
diu
Crambe
centies
cocta
est
reposi¬
ta;
quin
aut
verum
tandem
dicis,
aut
alium
elenchum
praeter
principii
petitionem,
&
inconsequentis
sophisma
committis?
Quis
primum
demonstrabit
Paracelsistas
vti
es¬
sentiis
&
qualitatibus
specificis
separatis?
Quis
iudex
erit?
Deinde
norunt
quidem
adolescentes
nostri,
aliqua
accidentia
re
spectu
communitatis
dici
separabilia;
at
ra¬
tione
subiectorum
inseparabilia
esse
omnia.
Qua
ratione
Paracelsici
separabunt
quali¬
tates
specificas?
Locutus
est
modificate.
At
tropis
in
re
seria
tam
euidentibus.
Iudere
non
erat
necesse.
In
super
ait
non
ipsa
crassa
cor¬
pora
esse
venena;
sed
in
ipsis
haec
abdita
esse.
Si
abiiciunt
separata
corpora,
quid
ex¬
traxerunt?
An
non
prostituit
Neoparacel¬
sum
propria
imprudentia?
An
non
conse¬
quens
est
separatis
fecibus
restare
venenum.
ante
in
fecibus
abditum.
Praeterea
abstrahunt
specificas
qualitates.
At
venenorum
quae
pprie
ita
vocantur,
hoc
specificum
est
nocere
tota
crasi
seu
substantia?
Si
ergo
in
arseni¬
co
claborant;
primum
ens,
essentia,
mysterium
&
reliqua
venenum
erunt.
Tandem
verum
non
S
3
Paracelsi¬
stas
vti
essen¬
tiis
non
de¬
monstratur.
Accidens
o¬
mne
insepa¬
rabile
a
sub¬
stantia.
Ridiculum
est
dicere
abie¬
ctis
corpori¬
bus
specifi¬
cas
virtutes
retineri,
cum
hoc
sit
impos¬
sibile,
etia
si
transferan¬
tur
in
subie¬
ctum
aliud.
Nam
aut
prorsus
perit
vis,
aut
ali¬
ud
fit.