296
ANDREAE
LIBAVII
D.
celse;
Fuscus
est,
asper,
natus
in
Minera
Martis.
Quaeso
redige
eum
ad
essentiam,
sine
sensu;
&
oculis
clausis
reliquisque
sen¬
soriis
obstructis
aut
vinctis,
dic
quid
sit;
qua
vi
polleat,
&
reliqua.
Sed
&
permitto
tibi
sensuum
vsum
in
praeparatione
tua,
&
praeparato
iudicando.
Etiam
sic
verum
re¬
sponde.
Nos
interim
de
toto
ad
ferrum
ad¬
hibito
oculis
nostris
&
aliis
sensibus
iudi¬
cabimus
si
attrahit
illud,
esse
Magnetem
probum.
Non
credimus
tuo
Paracelso,
ex¬
perientia
Baptistę
Portę,
quod
ignitus
ex¬
tinctusque
in
oleo
Martis,
plus
attrahat:
neque
etiam
patimur
nobis
persuaderi,
si
corrumpas
eum
&
essentiam,
tincturam
Magisteria
prima
entia
&c.
ex
eo
facias,
quod
vllo
indicio
proditurus
sit
se
Ma¬
gnetem
fuisse.
Sed
forte
tua
thesis
non
hoc
voluit.
Negare
proposuisti,
nos
quicquam
de
vi
rerum
specifica,
vt
loquuntur,
intel¬
ligere,
sed
iudicare
ex
barba
Philosophum,
nec
posse
Sophisticum
Paracelsistarum
au¬
rum
a
vero
internoscere
quia
contenti
si¬
mus
colore.
Et
sane
sunt
aliqui
tam
simpli¬
ces,
vt
gustu
suo
decepti
vel
cremari
se
pa¬
terentur
ni
tuus
sal,
vitriolum
aerugine
mistum
sit,
praesertim
cum
non
ignorent
in
cupri
fodinis,
atque
etiam
metallo
eius¬
modi
mineralia
inveniri.
Tu
vero
praedi¬
cas
ex
cupro
ficri.
Persuasimus
nos
cuidam
homini
Exemplo
o¬
stenditur
an¬
te
artem
ex
naturae
inte¬
gritate
esse
iudicandum
de
naturali¬
bus.
Falsa
opinio
paracelsi
de
magnete.
Galenici
pe¬
cte
multa
iu¬
dicant
ex
sensui
e
uidè¬
tibus,
multa
vero
etiam
ra¬
tione
&
sen¬
sis
ex
effectu.