312
ANDREAE
LIBAVII
D.
&
vicissim
ab
eo
pati;
si
non
fine
ventricu¬
li
naturali,
at
alio
id
quod
fieri
nisi
inter
determinata
&
similia
quodam
modo
non
potest.
Ipsae
etiam
cantharides
laedentes
pe¬
culiariter
vesicam,
cerebro
vix
parcunt,
pro
modo
tamen
patientis.
Nam
is
actus
in
ventriculo
non
est,
qui
in
vesica,
vt
nec
hęmodia
ab
acidis,
in
alio
quam
in
dentib.
Et
potest
fieri
vt
vna
pars
laedatur
illaesa
alte¬
ra,
etiam
indeterminate
ratione
medicę
sci¬
entiae.
Ita
cum
morbus
deprehenditur
ali¬
quo
gradn
insultare
naturae;
quanquam
ad¬
hibere
vellemus
naturam
per
se,
&
proprie¬
tate
substantiali
iuuans:
pohibemur
tamen,
tum
quia
morbus
non
raro
manifestis
qua¬
litatibus
peccat;
non
raro
quantitate
&
aliis,
tum
quia
tantum
vltra
naturam
extendendus
est
remedij
gradus,
quantus
sufficit
ad
exu¬
perandum
hostem.
At
eo
modo
si
simul
por¬
rigeres
medicinam;
laederes
eam,
id
quod
non
ra¬
ro
etiam
Paracelsicis
vsu
venit,
dum
suas
fortissimas
porrigunt
essentias,
&
naturae
spiritus
dissipant,
caloremve
extingunt
aut
debilitant,
alia
corrodunt,
alia
pręcipitant
&
acria
reddunt,
&c.
Quod
si
nolit
credere
Neoparacelsus,
iusserim
in
seipso
suam
ae¬
ruginem
experiri
loco
cibi.
Viderit
&
sense¬
rit
quam
sit
familiaris
ad
conseruandam
na¬
turam.
Haec
pluribus
exposui,
vt
studiosi
deprehenderent
iudicij
fundamenta.
Dicimus
Paracelsicae
essentiae
non
tam
sunt
na¬
turae
fami¬
liares
quin
interdum
sum¬
me
eam
lae¬
dant.