318
ANDREAE
LIBAVII
D.
&
sequentia
in
quibus
famem
cibo
pellit;
sitim
potu;
repletionem
vacuatione,
labo¬
rem
quiete;
Et
vt
breuiter
dicat
[GR][unchecked]ἐναντπα
ἐναν¬
τί
ων
ἰήματα
Ita
2
aph.
22
ἀπὸ
πλησμονῆς
ὁκόσα
ἂν
νοσήματα
νένη
ται
κένωσις
ἰῆται.
καὶ
ὁκόσα
ἀπό
κενώσιος,
πλησμονὴ;
καὶ
τῶν
ἄλλων
ἡ
ὑπεναν¬
τίωσις[/unchecked][/GR].
Ita
6
de
popularibus
Sect.
5
Quomo¬
do
tibi
placet
Hippocrates?
Si
potes
hunc
censorem
ferre,
absque
irritato
&
immis¬
so
in
eum
Vulcano
tuo;
quid
haesitas,
quin
manibus
pedibusque
damnata
priore
sen¬
tentia
in
hanc
discedas?
Vexauit
autem
me¬
dicinam
etiam
ante
Paracelsum,
eiusdem
axiomatis
nomine
Ammonius
commen¬
tatus
in
quinque
voces
Porphyrij,
sed
ad¬
eo
neminem
commouit
ex
veris
medicis,
vt
etiam
magis
sint
confirmati.
Mons
pes¬
suli
quidam
Danus
Thematibus
conscri¬
ptis
publice
contra
idem
disputauit.
Sed
problematica
inquisitio
artis
axiomatis
nil
derogat.
Sequitur
prolepsis
Neoparacelsica
de
dosium
exiguitate
cum
viribus
maximis,
quae
res
aliquibus
suspectam
reddiderat
Paracelsistarum
medicinam,
adeo
vt
puta¬
rint
venena
per
eam
dari.
Ita
enim
venena
definita
sunt
ex
Galeni
sententia,
quod
etiam
minima
quantitate
sint
deleteria
per
se,
quanquam
effectus
non
sequeretur
semper.
Neoparacelsus
oppo¬
nit
Ammonius.
De
dosibus
Paracelsicis.
Venenae.