344
ANDREAE
LIBAVII
D.
dos
se
propinant
omnibus
Quae
adhibet
ille
de
cibis
&
poetico
chao,
arguunt
iudicij
inopiam.
Discat
prius
intelligere
composi¬
tionis
rationem;
tunc
iudicet,
si
qua
facul¬
tate
potest.
Autoritas
Aristotelis,
Arnoldi,
Galeni
nos
non
confundit:
sed
autorem
alle¬
gantem
inconstantiae
turpissimae
reum
per¬
agit,
quod
cum
in
praefatione
solum
appel¬
lauerit
Vulcanum,
&
contra
Galenum
o¬
mnia
conuocet
arma
igniaria,
oblitus
foe¬
de
suae
ipsius
sententiae,
nos
premere
testi¬
moniis
velit.
Et
Aristotelem
quidem
ferre
bene
possumus
dicentem
[GR]τὸ
δυνάμενον[/GR]:
ex
quo
nulla
necessitas
cogit
semper
vti
simplici¬
bus.
Pauca
etiam
non
sunt
singula.
Itaque
non
excludunt
compositionem.
Sed
&
ille
non
intelligit
singulare
virtute,
&
singulare
numęro
essentiae
simplicis.
Componimus
multa:
at
hoc
fine
vt
vnum
virtute
faciamus;
imitantes
naturam
quae
&
ipsa
ex
contrariis
miscet
multa:
Et
non
tantum
ex
primis
miscet,
sed
ex
mistis
porro
componit
facitque
longissima
serie
composita.
Si
naturam
imi¬
tarentur
Paracellici,
non
reprehenderent
nostras
misturas,
quae
ex
arte
factae
sunt,
&
ita
comprobatae
experientia,
digestione
etiam
mutua
ita
vnitae,
vt
iam
pro
vno
&
simpli¬
ci
habeantur.
Ita
&
cibatio
se
habet:
vt
hanc
Neoparacelsi
reponamus:
In
qua,
cum
multis
iisque
diuersissimis
vtamul;
natura
tamen
Chaos
poe¬
ticum.
Autores
pro
Galenicis.
Singulare
duplex.
Finis
compo¬
sitionum.
Compositio
est
naturae
prior.