370
ANDREAE
LIBAVII
D.
postea
deprauauit
Paracelsus
&
obscura¬
uit,
peruenerunt;
sed
&
ipsorum
autorum
libris
toti
mundo
pene
notis,
veluti
Rai¬
mundi,
Arnoldi,
VIstadij,
Gebri,
Richardi
&
innumerorum
aliorum,
quibus
Ara¬
bum
Galenique
doctrina
non
sorduit.
Re¬
centes
vero
adeo
profecerunt
in
illo
stu¬
dio,
vt
apud
eos
solos
vera
sit,
Paracelsicis
tam
variantibus,
vt
vnusquisque
sibi
pro¬
priam
confingat;
suoque
ingenio
videri
velit
optimas
nosse
praeparationes,
quae
res
non
constantiam
artis,
sed
leuitatem
temeritatemque
imperitiae
arguit.
Itaque
ne
vmbram
quidem
artis
habent,
tantum
abest
vt
artem,
quam
necesse
est
axioma¬
tis
perpetuis
methodice
comprehensam
esse,
citraque
omnem
mutabilitatem
con¬
stare
firmam.
At
Paracelsici
ne
sciunt
qui¬
dem
artis
morem.
Artem
vbi
tenebunt?
Non
est
ars,
in
furnis
coquere
quęuis,
mo¬
do,
vt
cuique
videtur
aut
incertus
Vul¬
canus
operatur,
aut
vt
fortuito
res
inter
laborandum
exit.
Principium
rationis
rectae
perpetuum
operationibus
est
sup¬
ponendum,
&c.
Et
penes
quos
ars
esse
po¬
test,
nisi
illos,
qui
omnem
vitam
in
natura
cognoscenda
consumere
gestiunt,
&
se
proprie
illi
studio
emanciparunt?
Or¬
ganicines,
aurifabri,
perditi
monachi,
fu¬
gitiui
pastores,
barbitonsores,
myropolae,
&
id
Inter
Para¬
celsistas
non
potest
esse
vera
Chy¬
mia.
Ars
Chy¬
mia
non
est.
coctio
in
fur¬
nis,
&c.