384
ANDREAE
LIBAVII
D.
fectum
per
se.
Potest
euenire
ex
errore,
mala
electione,
imperitia,
&
aliis.
Quid
vero
si
tantum
impuri
relictum
fuisset,
quantum
ad
pondus
istud
foret
satis?
Si
se¬
peratio
te
fefellisset?
Nam
vt
Paracelsus
ait,
per
Magisterium
tota
substantia
redu¬
citur
ad
Magisterium;
semperque
in
fecibus
&
capitibus
mortuis
apparet
aliquid
essen¬
tiale;
Et
ipse
artifex
non
raro
ait
arbitrio,
&
subsistit
intra
terminum
certum;
Quid
si
prodire
vlterius?
Copiosius
extraheret?
Exemplo
te
confundere
manifestius
libet
Nicol:
Monardes
scribit
Yucam
in
conti¬
nenti
nascentem
esse
salubrem;
in
Insula
D.
Dominici
venenatam
praesenter;
nec
dissimilem
alteram
alteri
si
tibi
offerretur
illa
planta
seorsim:
sensibus
nullis
vtereris
nec
effectum
explorares,
sed
ad
vulcani
oculos
deferres;
cumque
dicas
renenum
omne
esse
in
crasso
corpore:
nullam
essen¬
tiam
vulcanus
tuus
ex
ea
daret,
quàam
Do¬
minicus
misisset,
plurimam
auiem
ea
quam
continens.
Et
inde
tu
certe
statieres
de
vi¬
ribus
&
dosi.
At
si
magister
peracelsus
o¬
mnia
verteret
in
essentiam,
vti
tua
certi¬
tudo?
Nihil
ergo
hinc
certi
licet
conclu¬
dere.
Quid
autem
si
aliqua
auartia
(ignos¬
ce
non
praeter
rationem
suspicanti)
tibi
persuasisset
vitium?
Scio
tamen
non
raro
offerri
vel
inania
vel
obsoleta.
Et
fraus
eo
proces¬
Omnino
ri¬
dicula
&
falsa
persua¬
sio
de
iudicio
prouentus
ex
essentiis.