390
ANDREAE
LIBAVII
D.
cit,
vt
se
immisceret
rebus
non
intellectis?
Crudum
opponitur
cocto;
quotu
plexque
coctio
est,
totuplex
etiam
cruditas.
Hoc
si
ille
scire
cupit;
Philosophorum
libros
per¬
legat
&
intelligat.
E
sua
carbonaria
praeter
lutum,
fuliginem,
fumumque
promere
pro
sua
stulticia
nihil
potest.
Nec
tantum
sapit
aut
valet
ingenio,
vt
absque
illorum
cor¬
tice
nare
possit.
Sed
reliqua
postea.
Propo¬
sitio
itaque
adeo
feculenta,
nihil
habet
essen¬
tificatae
veritatis,
aut
sane
parum,
quod
tamen
illi
non
patuit.
Firmamentum
propositionis
stramineum
est;
ex
parte
etiam
Phantasticum
&
Vtopicum.
Ait
omne
corpus
aliquid
veneni
habere;
etiam
alimentosum.
Somniauit
ali¬
quando
quaedam
pharmacorum
esse
simplici¬
ter
medicamenta,
quaedam
medicamenta
a¬
limentosa;
seu
omnino
eorum,
quae
in
corpus
ingeruntur,
quędam
alimenta,
quaedam
me¬
dicamenta,
quaedam
alimenta
medicamentosa,
praeter
ea,
quae
temere
quidam
solent
immit¬
tere,
ita
vt
nec
agant
in
corpus,
nec
id
im¬
mittere,
ita
vt
nec
agant
in
corpus,
nec
id
immutent,
nec
multum
ab
eodem
vicissim
patiantur.
Ille
vero
ineptus
corpus
ita
di¬
uidit,
quod
aliud
sit
alimentosum,
aliud
non,
quae
diuisio
apud
medicos
non
extat,
nec
in
logicis
ferri
potest
tam
simpliciter.
Sed
est
ne
omni
corpori
venenum?
Asserit
ille,
Sed
impudenter
&
imperite.
Si
enim
Pa¬
racel¬
Crudum
ve¬
rum.
Est
&
cru¬
dum
meta¬
phoricum
pro
imparato,
vt
charta
cru¬
da,
&c.
Ingesta
cor¬
pori.
An
omne
corpus
vene¬
natum.