ANTIGRAMANIA.
389
Propositio
duplici
aegrotat
Sophisma¬
te,
&
impuritate
gemina
adhuc
polluta
est.
Primum
enim
non
vsquequaque
verum
est,
quod
defendens
&
adhibens
cruda,
qualitatem
eorum
non
intelligat:
Ad
pro¬
bationem
vero
dicimus
quod
pari
fide
de¬
cipiat.
Neque
enim
omnia
cruda
vene¬
num
habent
neque
omnia
excocta
eo
ca¬
rent;
Et
is,
qualis
sit
res
non
intelligit,
qui
quales
affectiones
seu
qualitates
in
ea
nec
sensu,
nec
ratione,
nec
experientia
didi¬
cit,
non
is
qui
defendit
&
exhibet
cruda.
Deinde
est
&
homonymia
in
CRVDO.
Quicquid
dissimile
est
corpori
nostro
nec
adhuc
per
coctionem
assimilatum,
id
cru¬
dum
vocari
solet.
Hoc
si
quadamtenus
ad¬
mittunt
Galenici,
non
sunt
adeo
trunci,
&
plumbei,
quam
eos
Neoparacelsus
pro¬
clamat.
Sed
is
aliud
crudum
intelligit?
Quod¬
nam?
An
hoc
quod
coquus
ad
ignem
non
praeparauit?
Non.
An
imperfectum
&
im¬
maturum?
Neutiquam.
Quid
tandem?
Quod
non
essatum
est,
seu
spagirice
ad
es¬
sentiam
&
qualitatem
specificam
redactum,
seu
vt
loquitur
cuius
impuritas
nondum
separata
est
ab
impuro
per
anatomiam
es¬
satam.
Sed
quid
ille
stultus
sciat
de
crudo?
Pater
noster:
debebat
praeire
rusticis
suis,
idque
didicerat:
quis
malus
genius
eum
tam
crudum
&
impurum
&
feculentum
fe¬
cit,
vt
Bb
3
Non
omne
crudum
ve¬
nenatum.
Crudum.
Crudum
Pa¬
racelsicum
[sic].