398
ANDREAE
LIBAVII
D.
maca,
nec
omni
naturae
&
constitutioni
competere
omnia,
magistra
experientia.
Si
noxam
aliquis
venenum
nominauit,
per¬
inde
vt
regina
Massagetarum
Thomyris
vi¬
num
inebrians
venenum
nuncupans
fece¬
rit.
Philosophi
tropis
non
crebro
luxuri¬
antur.
Tu
vero
iterum
imperite
garris
de
ventriculo
separante,
ventris
equini
non
immemor,
in
quo
digeritis
ad
totum
vni¬
one
partium
efficiendum.
Nos
leges
vi¬
uendi
praescribere,
&
aegrotos
curare
non
pleno
ventre
comissantes
cum
ipsis
mo¬
re
Paracellico
in
perpetuum
autoris
&
di¬
scipulorum
opprobrium,
sanare
moleste
fers.
Itaque
quo
potes
veneno
illud
no¬
strum
institutum
afflas,
&
iniquissimas
durissimasque
leges
vocas.
De
iniquitate
nemo
conqueritur,
nisi
iniquus.
Duri¬
tas
delicatis
appellatur,
cum
gulae
eo¬
rum,
veneri,
&
aliis
non
conniuemus,
quanquam
non
ignoremus
in
aegrorum
gratiam
&
concedi
multa
&
sumi,
vbi
raesertim
reparabile
damnum
est,
&
de¬
siderium
validum.
Tu
imperitiam
tuam
prodis,
&
nefarium
sarcasmum
id
nobis
male
interpretando,
quod
natura
morbi,
causa,
symptomatum
&
alia
praescribunt,
quod
non
sit
sine
ratione,
vt
tu
turpiter
mentiris.
Vocas
nos
stultos:
Tu
ergo
sapiens
cum
aegris
Iterum
de
ven¬
triculi
offi¬
cio.
De
diaetae
praescripto.
Regulae
diae¬
teticae
non
iniquae.
Aegrotis
quadam
con¬
ceduntur.
De
stulticia
Galenicorum.