468
ANDREAE
LIBAVII
D.
cur
non
potius
macellum
ingrederemur
quam
spagiricam
casam?
Cur
non
depin¬
ginobis
hominem
curaremus?
Putidum
&
vanum
est
auri
complexionem
in
igni
spectari,
&
spagirica
praeparatione.
Ergo
si
maxime
verum
esset,
id
esse
cor
homi¬
nis
in
externo
mundo,
quod
tamen
a
ve¬
ritate
tantum
abest,
quantum
id
quod
lon¬
gissime,
per
Chymiam
tamen
auri,
cor
hu¬
manum
cognosci
non
posset.
Quod
au¬
tem
auri
complexio,
siue
per
eam
crasin
substantialem
seu
formam
accipias,
seu
contemperationem
virium
elementari¬
um,
per
ignem
non
innotescat.
Certum
est
inde,
quod
saltem
puritas,
duratio,
fu¬
sibilitas,
&
similia
per
ignem
pateant,
sub¬
stantia
nullo
modo,
vires
autem
aestiman¬
tur
effectu
&
sensibus.
Cor
itaque
ex
auro
conspici,
&
secundum
essentiam
iudicari
ne¬
quit.
Nec
id
fieri
potest
si
aquis
regiis
&
a¬
liis
id
corrodas,
destruas,
alteres,
immutes.
Non
.n.
naturalium
congruentia
ex
alieno
principio,
sed
ex
naturę
integritate,
qualis
ea
per
se
est,
aestimari
debet.
Ars
multa
con¬
format
ad
similitudinem
cordis.
At
cordis
naturam
inde
colligere
dementis
est.
Praeter¬
ea,
si
homo
est
paruus
mundus
ideo,
quia
in
eo
omnia
totius
mundi
membra
sunt,
sicut
totum
ex
toto
aestimatur,
ita
partes
ex
partibus.
Aurum
ergo
erit
cor
totius
mun¬
di
ex¬
Ex
auro
hu¬
mani
cordis
natura
non
potest
colli¬
gi.