ANTIGRAMANIA.
477.
lingua
effutit
insane;
sed
eo
honore
quo
DEVS
cum
magistratu
ob
benefacta
in
so¬
cietatem
humanam
nos
dignatur,
non¬
priuandi.
Sicut
autem
ille
exotica
reliqua
damnat,
ita
&
guaiacum,
&
ob
id
nobis
illudit.
Scimus
quidem
aliquos
nobis
osten¬
dere
voluisse
patrias
arbores,
vt
salsam
pa¬
riliam
nostratem,
quę
sit
smilax
aspera,
bu¬
xum,
fraxinum,
iuniperum,
taedam,
pinum,
quin
&
fagum,
&
alias
arbores;
sicut
loco,
chynae
monstrant
radices
calami
aquatici
seu
arundinis,
&
lappae,
&
petasitae.
Poli¬
citus
etiam
Amvvaldus
est
mirifica
ex
ar¬
boribus
hactenus
intactis
medicamenta
nondum
praestito
promisso.
Nemo
ta¬
men
aliqua
experientia
nos
informare
potest;
inoleuitque
consuetudo
vsurpan¬
di
id
lignum,
etiamsi
nobilius
apud
nos
vulgo
cresceret.
Permittimus
itaque
cui¬
que
pro
suis
facultatibus
huius
vel
aliorum
vsum,
cum
ad
curam
nil
admodum
per¬
tineat
simplicium
varietas;
quia
medicina
non
est
in
plurium
noticia,
sed
in
pauco¬
rum
bene
cognitorum
vero
vsu.
Tantum
monemus
rectius
nos
vti
cognitis
perspe¬
ctisque,
quam
incognitis
periclitari.
Non
autem
desunt
virorum
peritissimorum
con¬
traria
iudicia,
quibus
ostendunt
pessime
nostrates
plantas
substitui
peregrinis,
quod
pari
bonitate
res
non
proueniant
vbiuis.
Sed
Paracelsici
Guaiacum
explodunt
&
arbores
no¬
strates
sub¬
stituunt.