478
ANDREAE
LIBAVII
D.
Sed
nos
eam
disceptationem
iam
suspen¬
dimus.
Extrahitur
ex
sambuco
liquor
no¬
bilitate
non
cedens
oleo
Guaiaci,
Si
cui
li¬
bet,
is
illo
vtatur.
Neophytus
nobis
[GR]ἐυποεί¬
αν[/GR]
&
libertatem
sinistre
interpretari
non
debebat,
quandoquidem
illi
integrum
re¬
linquimus
ex
vitriolo
Vngarico
vel
Ro¬
mano,
vel
Carinthiaco
aut
alibi
nato
eli¬
cere
spiritum,
modo
is
sit
ad
artem
aptus.
Videat
tamen
quomodo
satisfaciat
suo
Thurnesio,
non
immerito
multum
tribu¬
enti
locorum
naturae.
Quod
garrit
de
de¬
fectione
nostra
à
principiis
Hyppocrati¬
cis,
id
in
ipsum
optime
quadrat.
Si
enim
ex
tartaro
reuerteretur
Paracelsus,
foetum
hunc
adulterinum,
aut
supposititium
non
agnosceret,
imo
asperis
verbis
repelleret.
Si
etiam
Christus
saluator,
cuius
Euan¬
gelium
concionari
pridem,
&
aratrum
pro¬
mouere
stipulatus
est,
aliquando
hunc
ho¬
minem
conspexerit,
num
agniturus
erit
pro
ouium
pastore?
Quo
ore
etiam
allo¬
quetur
eum,
qui
serui
mali
more
talentum
suumdefodit,
nec
ad
lucrandum
exposuit?
Nos
Hippocratis
&
Galeni
examina
&
iu¬
dicia,
si
redirent
ex
inferis,
facile
ferremus.
Tantum
enim
augmentum
ornamentum¬
que
inuenirent
vt
obstupefacti
de
mirari
possent;
quod
nostra
diligentia,
quantum
diuina
licuit
gratia,
ad
tantum
culmen
euecta
Galenici
an
defecerint
a
principibus
artis.
Attende
fu¬
gitiue
pa¬
stor.