480
ANDREAE
LIBAVII
D.
summis,
&
aliis
quam
in
veterum
hydro¬
pe,
apoplexia,
&
reliquis.
In
hydrope
ex
morbi
essentia
&
symptomatis,
hoc
est
ex
frigiditate
Epatis,
&
inde
generata
colle¬
ctaque
aquarum
congerie
perpetuum
axi¬
oma
est,
aquas
subtrahi
&
corrigi
intem¬
periem
debere.
Nec
paracellici
hoc
ne¬
gant.
At
siue
id
fiat
per
elaterium;
siue
brassicam
marinam;
siue
extractum
esulae,
aut
veneris
crocum
&c.
nihil
refert,
mo¬
do
bene
fiat.
Ita
in
applicatione
istius
prae¬
cepti
ad
Dionem
hydropicum,
veritas
qui¬
dem
eius
manet;
at
fieri
potest,
vt
aliquid
prius
sit
agendum,
aliquid
posterius,
&
for¬
tassis
sine
omni
medicina
ipsa
natura
sal¬
tem
roborata
exitum
morbi
inuenit.
Ita
si
hydropice
incidat
epidemia;
hęc
ex
suis
le¬
gibus,
ille
ex
suis,
curabitur.
Omnino
ars
semper
bene
praecipit,
modo
artifex
prae¬
cepta
&
res
medicas
ad
vsum
singularem
be¬
ne
accommodet,
in
quo
saepius
aquam
haerere
vtrobique
contingit.
In
tota
rerum
elementa¬
rium
natura
singularium
est
mutabilitas;
constantia
&
perpetuitas
vniuersalium,
producitque
natura
semper
eodem
modo,
habentes
species
seu
essentias,
quanquam
in
illis
varient
adiuncta.
Ita
Paracelsus
non
ausus
fuit
sibi
arrogare
vniuersae
artis
mu¬
tationem,
quanquam
plurima
perturba¬
uerit.
In
ordinem
redegisse,
eam
videri
noluit.
Hydrops.
Paracelsus.
perturbauit
quaedam,
non
mutauit,
quantum
in
i¬
so
fuit.