ANTIGRAMANIA.
479
euecta
sit
medicina;
&
tantopere
nouis
medicamentis;
quin&
pulcerrima
chymia
aucta.
Quam
optabunt
sua
tempora
tam¬
fuisse
felicia?
Pax
ergo
nobis
est
cum
istis
viris,
vbique
respondente
sibi
arte.
Para¬
celsistarum
vero
tam
discors
est
opinio;
tamque
sibi
non
conformis,
vt
a
nullo
in¬
genioso
possit
probari,
seque
ipsam
confu¬
tet
ipsa.
Quibus
autem
vnquam
ea
arrisit,
eos
vitioso
cerebro
fuisse
palam
est.
Quod
itaque
vaticinatur
de
interitu
artis
no¬
strae;
id
de
Paracelsicis
commentis
est
ve¬
rum.
Videant
tamen
studiosi,
ne
externa
quaedam,
quae
in
artis
vsu,
&
accommo¬
datione
theorematum
ad
singularia
vari¬
ant,
pro
essentia
artis
arripiant,
atque
in
de
colligant,
quia
multa
recens
inuenta
in
medicationem
venerunt,
mutanturque
curae
mutato
coelo,
&
nouis
emergentibus
morbis;
artem
esse
mutatam,
&
sic
nostra
non
consentire
cum
catholicis
axiomatis
veterum,
nobisque
esse
experientiam
mi¬
nus
vniuersalem.
Non
curae
&
medicinae
singulares,
ipsaque
praxis,
sunt
de
essen¬
tia
artis,
sed
ex
hac
deductae,
pendentes¬
que
iuxtaque
hanc
institutae
operationes.
Non
enim
minus
verum
est
in
sudore
an¬
glico,
lue
venerea,
scorbotia
&
aliis
mor¬
bis
nouis,
illud
vniuersale
praeceptum
de
con¬
trariis,
de
diaeta,
de
generibus
morborum
summis,
Ars
Para¬
celsica
lace¬
ra
&
incer¬
ta.
Non
muta¬
tur
ars
si
ali¬
us
alio
inge¬
niosius
eam
exercet,
aut
plantula
no¬
ua
idem
effi¬
cit
quod
ars
praescribit.