482
ANDREAE
LIBAVII
D.
Paracelsus
artis
medicae
axiomata
perpe¬
tua.
Notitia
nostrorum
temporum
illu¬
strior
&
accuratior
est,
ingeniumque
res
tranctandi
&
praeparandi
solertius;
vtpo¬
te
cum
priora
tempora
paulatim
cumu¬
lato
rerum
vsu
posterioribus
colligant
&
relinquant
thesauros
auctiores.
Saltem
is
quae
in
externo
mundo
sunt,
comparauit
cùm
partibus
hominis,
&
in
hoc
habet
ex
caelestibus
suum
caelum
&
astra,
solem,
sa¬
turnum,
&c.
Ex
mineralibus
salem,
sulphur,
mercurium,
aurum,
cuprum
&c.
quae
&
ipsa
vicissim
vocabulis
membrorum
humanorum
nuncupat.
Ita
pruinam,
gemmam,
alabastrum,
marmor,
&c.
fingit
innobis.
Ex
superstitio¬
ne
Astrologorum
&
magia
adiecit
verba,
cha¬
racteres,
spiritus
aereos,
igneos,
aqueos,
terreos,
&
reliqua.
Et
vt
secundam
constituti¬
onem
suo
more
allegorice
exponit;
ita
&
ad¬
uersam:
vt
cibos,
ita
&
medicinas;
in
quarum
praeparatione
chymiam
veterum
retinuit,
&
in
Germania
celebrauit.
Sed
quantum
in
se
fuit
adeo
distorte
&
obscure
tradidit,
vt
vix
ex
eius
praeceptis
possis
proficere.
Vnde
Andernaci
vox
illa:
Hoc
dolendum
esse
in
Theophrasto
censeo,
quod
non
pau¬
ca
vana&
falsa
veris
intermiscuerit,
ne
dicam
quod
optima
quaeque
sic
obscurarit,
vt
ne¬
mo
aut
paci
certe
fructum
aliquem
ex
illo¬
rum
lectione
percipere
possint.
Cumque
tantę
Nostra
ae¬
tas
instructi¬
or
est
ad
ex¬
ercendum
artem
pro¬
pter
instru¬
mentorum
noticiam
v¬
beriorem,
&
singularia
experimen¬
ta.
Paracelsica
ars.