518
ANDREAE
LIBAVII
D.
sus.
Si
ergo
ars
veritatem
sui
à
sensibus
ha¬
bet;
necesse
est
eos
non
aliunde
accipere
iudicium
sed
in
se
habere.
Vnde
si
Gale¬
nus
ex
sensu
pronunciauit
suo,
humores
in
corpore
hominis
esse,
idque
compro¬
barunt
etiam
aliorum
sapientium
sensus,
ob
hoc
ipsum
insunt,
nec
vlla
firmitas
ex¬
pectari
ab
inope
&
caeca
seu
insensata
arte
potest.
Si
autem
insunt,
necessarium
est
etiam
esse,
vt
sic
de
primo,
quod
sint
humores
illi,
breui
negotio
sit
conclu¬
sum.
Ad
principia
accedimus
in
qui¬
bus
potillimum
elaborat.
Putamus
au¬
tem
Neoparacel:
etiam
superius
argu¬
mentum
ab
externo
mundo
sumtum
voluisse
huc
detorquere:
sed
deceptum
esse
linguae
volubilitate,
&
aliter
locu¬
tum
aliter
sensisse.
Nam
dementis
o¬
mnino
est,
negare
illas
res
in
animalium
corporibus
esse.
Subseruiamus
ergo
ei,
&
resumtum
argumentum
ita
infor¬
memus.
Si
humores
illi
essent
principium
cor¬
poris
humani;
essent
etiam
mundam
magni.
Sed
hoc
non;
illud
ergo
nequaquam.
Connexio
patet
per
analogian
magni
&
parui
mundi.
Sicut
enim
tota
effecta
inter
se
con¬
ueniunt;
ita
verisimile
est
etiam
princi¬
Prima
noti¬
cia
à
sensi¬
bus.
An
humores
sint
princi¬
pia
corporis
humani
ma¬
terialia.