540
ANDREAE
LIBAVII
D.
factus
humor
praeternaturalis,
qui
tamen
solet
nomine
prioris
vocari.
Loquor
au¬
tem
de
homine.
Non
est
idem
color
vitri¬
olo
etiam
integro;
vt
nec
sulphuri
&
aliis
sed
illa
non
raro
ab
aliquo
accidente
for¬
tuito
tinguntur,
aut
afficiuntur,
vn
de
co¬
lor
mutatur
aut
euanescit:
Spectanda
ta¬
men
sunt
ab
eo
qui
plerunque
&
plurimum
inest.
Natura
enim
ad
idem
agit
eodem
modo
quantum
fieri
potest.
Si
semper
eo¬
dem
modo
se
haberent
agens
&
patiens;
cur
non
semper
eodem
gigneretur
modo,
eodemque
colore?
Nemo
non
scit
argen¬
tum
albo
notari;
aurum
fuluo
vel
citrino;
cuprum
rubro.
Verunt
amen
quia
hęc
non
raro
mutantur,
&
in
venis
suis
variis
hali¬
tibus
varie
inueniuntur
affecta;
reuocan¬
tur
per
ignis
examen
ad
formam
notam,
&
ex
hac
censura
firmatur.
Alias
iudicatur
quidem
ex
colore
aliquid;
at
consistentia
&
reliqua
coniunctim
firmant
iudicium,
quod
efficere
singula
non
poterant.
Ars
colorem
mutat;
sed
videat
ne
substantiam
simul
perdat;
aut
saltem
suspectam
reddat.
Nam
quod
ars
induxit;
illud
naturam
non
indicat
per
se;
sicut
nec
cerussata
facies
formam
naturalem.
Fucum
inducit
ars
plerunque.
Naturae
spectandae
sunt
extra
artem
(excepta
hac
arte
quae
expurgat
for¬
tuito
adhęrentia
&
per
mistionem
non
in¬
sita)
Etsi
contin¬
get
colorem
mutari
re
in¬
tegra,
axio¬
mata
tamen
&
vniuersa¬
le
iudicium
su¬
mitur
ex
ple¬
runque
per
se
inexisten¬
te.