ANTIGRAMANIA.
541
sita)
per
se,
syncere.
Sed
cur
Neoparacel¬
so
tam
inuisi
sunt
colores?
Ne
scilicet
sal
eius
venereus
habeatur
pro
vitriolo
com¬
mista
aerugine.
Astutum
ingenium.
Sed
nostra
spagiria
fraudem
bene
detegit.
Nam
in
Gallis
non
occultatur;
nec
sapor
late¬
bras
ferre
potest.
Porro
ille
colorem
vi¬
trioli
essentificati
&
in
oleum
redacti,
di¬
uersum
a
vitrioli
docet.
Credo,
At
nego
id
vitrioli
essentiam
esse;
sed
aliquid
ex
cor¬
rupto
vitriolo
factum.
Quo
iudice
mihi
persuadebis
vt
tibi
habeam
fidem?
[GR]ἀυτὸς
εφη[/GR].
Idem
iudicium
est
de
plantis.
Nec
as¬
sueuit
aliter
etiam
ex
rei
natura
deductus
in
multis
sermo.
Succum
enime
rosis
ex¬
pressum,
rosas
nullus,
ne
Spagirus
quidem
vocat.
Si
essentia
est;
ab
hoc
maxime
de¬
nominari
debebat
ROSA.
Catachresis
ap¬
pellationis
ESSENTIAE
est,
&
vna
im¬
plicata
synechdoche
&
metonymia
causae,
non
locutio
propria,
si
quis
aliquid
factum
ex
re
aliqua
essentiam
eiusdem
appellat.
Nec
ar¬
tis
opera
ex
subiectis
naturae
facta,
nomen
&
rationem
ipsorum
retinere
possunt.
Cùm
in
naturae
sinu
est,
res
est
id
quod
est.
Cum
per
artem
immutata
est;
artificialis
sub¬
stantia
est
facta.
Quin
&
in
illis,
quae
in
na¬
tura
quoque
per
se
sine
arte
apparuerunt
talia,
qualia
plurima
in
minera
habentur,
atque
etiam
inter
vegetalium
partes
&
fructus;
veluti.
Oleum
Vitrioli
non
est
eius
essentia.
Essentiae
vox
tropica.
Hoc
Erasti¬
cum
est.
Quae
opera
naturas
imi¬
tantur,
no¬
mina
ab
his
accipiunt
per
tropum.