446
ANDREAE
LIBAVII
D.
colores
illi
Galenici
nec
causae,
nes
vires
nec
facultates
rerum
dici
pos¬
sunt;
cum
non
sint
causae;
sed
causata:
seu
signa
&
externa
velamenta,
qui¬
bus
naturae
praestantia
tegitur.
haec
ille.
Propositionem
repudiamus.
Fallit
e¬
nim
elencho
[GR]κατὰ
τι[/GR].
Qui
solis
sensibus
ve¬
lit
inhaerere,
vt
sensus
sunt,
sille
non
facile
sibi
scientiam
artis
comparabit;
nisi
&
bos¬
possit
fieri
sciens.
Qui
vero
sensibus
huma¬
nis
vtitur
cum
ratione
qua
indagantur
ex
effectis
causae;
ex
adiunctis
subiecta
&c.
is.
experientiam
sibi
comparare
&
scientiam
bene
potest.
Neoparacelsus
autem
Aristo¬
telico
axiomate
deceptus
hic
pene
totus
euidenter
ad
academicos
nouos
desciuis¬
set.
Sic
enim
allegat
dictum
philosophi;
quasi
statuat
per
sensus
nullam
esse
scien¬
tiam.
Vnde
consequens
est,
totam
eius
ar¬
tem
scientiam
non
esse
si
sensibus
vtitur:
Aut
si
non
vtitur;
nihil
nisi
merum
[GR]φάντασ¬
μα[/GR].
Studiosi
norunt
philosophum
sensui
tribuere
singularia,
quae
sunt
res
physicae,
mutabiles,
&
sensu
perceptibiles.
Intelle¬
ctui
vero
vniuersalia,
quae
sunt
generales
conceptus
&
ideę,
a
singularibus
abstractę.
Haec
vniuersalia
inter
se
disposita,
consti¬
tuunt
theoremata,
quorum
veritas
est
im¬
mota.
Haec
affirmata
&
homogenea
&
ca¬
tholica
sunt
materia
artium
&
scientiarum
pro
quorumuis
natura.
Itaque
scientia
philoso¬
phe
Soli
sensus
non
faciunt
scientiam
nisi
sensi¬
lem,
quae
ta¬
men
propris
scientia
non
vocatur.
1.
Phys.
tex.
49.