584
ANDREAE
LIBAVII.
D.
paralogismi
antecedens,
quod
sit
Elen¬
chus
secundum
quid.
Docet
enim
ille
au¬
tor
(quem
Hippocratem
fuisse
valde
du¬
bito.)
Posse
ad
flatum
reduci
quemuis
mor¬
bum,
seu
primo
seu
secundario;
seu
per
se
seu
per
accidens,
interim
alias
causas
non
re¬
pudiat.
Finge
enim
hydropa
gigni
a
flatu
coagulato
posse;
an
non
etiam
fiat
à
potu
ni¬
mio
&
refrigeratione,
&
ruptura
Epatis?
Ita
comitialis
morbus
est
a
spiritu.
At
non
raro
etiam
est
ab
humore
&c.
Itaque
ad
particularem
causam
reduxit
omnem
mor¬
bum
non
exclusis
aliis,
quae
in
reliquis
li¬
bris
sunt
commemorata.
Neque
tamen
humores
etiam
inflatu
solo
excluduntur.
Intemperatos
enim
esse
oportet,
seu
in
substantia
alicuius
membri,
seu
extra
eam
existentes,
aut
alio
modo
affectos.
In
al¬
tero
paralogismo
falsum
est
antecedens.
Non
enim
eius
spiritus
mentio
fit
a
Gale¬
no
in
Epidemicis
tantum;
sed
&
in
ver¬
tigine,
colica,
lliaca,
hydrope
tympani¬
te,
pneumatocele,
&
aliis
multis.
Tanta
igitur
cum
fiducia
nihil
profecit
Neoparacelsus,
praeterquam
quod
men¬
dacis
&
vani
hominis
turpitudinem
re¬
portauit.
Sciant
autem
studiosi
illum
[GR]ὑπου¬
λὸντι[/GR]
fouere.
Vidit
Hippocratem
de
flati¬
bus
aeris,
qui
in
corpus
ingrediuntur,
lo¬
qui.
Itaque
non
ausus
fuit
prodere
senten¬
tiam
Responsio
ad
paralòg.
Omnia
mor¬
borum
gene¬
ra
posse
vel
à
solo
statu
fieri,
licet
fi¬
ant
ab
hoc
non
semper.
Nullus
in¬
temperiei
morbus
est
sine
humori¬
bus
substan¬
tialibus
af¬
fectis.
Paracelsi¬
cus
aliquid
monstri
no¬
tat
per
vitae
spiritum.