ANTIGRAMANIA.
595
Quo
ipso
indicat
hominem
ex
multis
constantem
contemperatumque
non
ali
solitario,
sed
pluribus;
iisque
iterum
con¬
temperatis.
At
ex
quibus
erat
temperies?
Ex
illis
ipsis
simplicibus.
Si
enim
ablata
sunt,
quae
intellige
de
actu,
non
de
potentia,
affuerunt
prius.
Haec
ipsa
sententia
Hip¬
pocratica,
Galenica,
Aristotelica,
a
quo
non
agnoscitur,
is
fatuitatem
suam
expe¬
dite
prodit.
Ita
habetur
&
his
verbis:
Ro¬
bur
&
augmentum
&
alimentum
praeser¬
tim
per
nihil
aliud
contingit;
quam
quod
prope
temperatum
est,
&
nihil
habet
in¬
temperatum,
&c.
Notabis
autem
autorem
istum
veluti
de
qualitatibus
&
alteratione
simplici
pugnare,
quasi
eos
accusaret,
qui
omnem
morbum
curare
vellent
alteratione;
eaque
per
qualitates
simplices.
Nam
om¬
nem
alterationem
tollere
non
potest
cum
scribat,
in
homine
esse,
&
eum
ledere
ama¬
rum,
salsum,
dulce,
acidum,
acerbum,
flui¬
dum
(NOTA
vocem
humorum
tibi
inui¬
sorum,
Neophyte,
[GR]πλαδαρὸν[/GR])
&
alia
infini¬
ta
[GR]παντοίας
δυνάμιας
ἔχοντα,
πλῆθός
τε
καὶ
ἰχύν[/GR].
De
his
etiam
ait
quod
[GR]μεμιγμένὰ
καὶ
κε
κρῆ¬
μένα
ἀλλήλοισιν
οὗτε
φανηρὰ
ἐτιν,
οὗτε
λυπέσ
τὸν
ἄνθρωπον[/GR],
&c.
Sed
attende
adhuc
manifestibus
quos
oppugnet;
eosve
qui
omnes
qualita¬
tes
simplices
&
contemperatas
vna
cum
dię¬
ta
&
reliquis
vsurpant,
an
illos
qui
sim¬
plices
Pp
2
Temperiet
ex
simplicibus.
Robur
un¬
de.
Galenicos
ab
Hippo¬
crate
illo
li¬
bro
non
peti.