612
ANDREAE
LIBAVII
D.
Ignosce.
Sed
vae
tibi
Neoparacelse.
Ole¬
um
enim
&
operam
perdidisti
in
sene,
qui
vt
Psittacus
senex,
negligit
ferulam,
trans¬
mutando.
Nam
aperte
Galenicis
sensi¬
bus
omnem
certitudinem
asscribit,
cu¬
ius
verba,
graece
ponam;
ne
tui
intelli¬
gant,
a
quibus
Graeca
lingua
solet
tan¬
tum
abesse,
quantum
a
Barbaria
elo¬
quentia
&
humanitas:
alias
testatim
dam¬
narent
calumniae.
Ita
ait
ille
Graecus
ni¬
mis
loquax:
[GR]μέτρον
δὲ,
οὐδὲ
σαθμὸν,
ὐδὲ
ἀριθ¬
μὸν
οὐδένα
ἄλλον
πρὸς
ὁ
ἀνα¬έρων
εἴση
τὸ
ἀκρι¬
βὲς,
οὐκ
ἂν
ἐυροὶης
ἄλλο
ἢ
τοῦ
σῶματος
αἴσθησιν.[/GR]
Nunc
abi
&
gloriare
Hippocratem
non
conuenire
cum
Galeno.
Nolo
autem
ti¬
bi
repetere
sententias
de
humoribus
&
qualitatibus,
quas
supra
citauimus.
Vides
te
causa
cecidisse.
Migra
ergo.
Acutus
es
in
interpretan¬
da
etiam
hac
sententia:
non
est
ipsis
in¬
uentum
(inquit
Hippocrates)
quid
i¬
psum
in
seipso
calidum
aut
frigidum
aut
siccum
aut
humidum.
&c.
scholia
tua:
hoc
est
sine
Alchymia,
quam
adeo
fugiunt
&
ex¬
ecrantur,
nudas
rerum
essentias
nun¬
quam
videre
aut
cognoscere
potuerunt.
Obstat
enim
vestitus
elegantia,
annulo¬
rum
aureorum
vsus,
quae
non
ferunt
lu¬
tum
&
carbones.
Haec
tu:
Sed
satis
lutu¬
lente
Hippocrates
Galeni
sen¬
sus
probat
contra
Para¬
celsicum,
&
eis
tribuit
o¬
mne
iudici¬
um
accura¬
tum.
Alia
axio¬
matis
falsa
interpretae¬
tio.