ANTIGRAMANIA.
643
eam
elaborandam.
Ita
iudicamus
etiam
de
enunciationibus
&
vocum
disciplina,
At
nostri
Paracelsistae
pro
arrogantia
sua,
&
supercilio
insolente,
non
intellecto
modo
artium
constituendarum,
ex
il¬
lis
sententiis
inter
se
collatis,
controuer¬
sisque
eliciunt
artis
nostrae
imbecillitatem
&
imperfectionem,
imo
vix
vmbram
e¬
ius
nobis
relinquunt,
clamantes
omnia
esse
plena
factiosis
opinionibus
&
incer¬
tis:
nihil
habere
nos
cui
innitamur.
Se
posse
certam;
immotam,
firmamque
producere
&
ita
stabilire,
vt
remoto
om¬
ni
dubio
certissima
eluceat
veritas.
Vti¬
nam
vero
starentillis
tam
magnificis
pro¬
missis,
&
non
potius
fumos
vulcanicos
venderent.
Verum
enimuero
hoc
a¬
gunt,
illud
ommittunt,
praestito
hoc
solo,
vt
sententiis
quibusdam
conuulsis,
&
no¬
uis
praeparationum
modis,
voculisque
in¬
uentis
in
admirationem
ex
aliorum
prae
se
contemtu
perueniant,
id
quod
studiose
iam
praeter
superiora
machinatur
Neo¬
paracelsus.
Colligit
contradictorias
Galeni
de
humoribus
sententias.
Sun¬
to
illae
tales;
quid
tum
postea?
Gale¬
nus
hanc
arti
operam
nauauit,
vt
illam
puram
absolutamque
relinqueret.
Ad
hoc
ei
per
disputationes
de
probabilibus
fuit
perueniendum.
Si
nos
illas
saltem
conten¬
tiones
Ss
2
Paracalsici
artes
iudi¬
cant,
cum
artium
modum
non
intelligant.
Quid
prae¬
stent
Para¬
celsici
[sic].
Galeni
di¬
versae
locu¬
tiones
de
hu¬
moribus,
non
arguunt
ar¬
tis
incertitu¬
dinem.