642
ANDREAE
LIBAVII
D.
tentosa
quaeque
contra
ipsam
inde
profe¬
runt.
Non
ignotum
nobis
est
in
Galeno,
Hippocratè
&
aliis
multa
occurrere
satis
controuersa,
&
per
ingeniorum,
acutissimo¬
rum
iudicia
diu
agitata,
in
quo
fieri
non
po¬
test,
vt
quisque
statuat
idem.
Ita
enim
non
esset
controuersia.
Quin
&
saepe
euenit
vt
idem
a
se
ipso
dissentiat
autor,
alio
tempo¬
re
aliter
cogitans,
aut
experientia
cumula¬
tiore
auctus;
id
quod
pudoris
inhonesti
non
est,
imo
sapientis
est,
ita
moderari
a¬
nimum,
vt
quod
in
praesens
occurrit
opti¬
mum,
teneas;
sin
experientia
melius
&
firmius
quid
monstret,
abiecto
isto,
hoc
astruas
tanquam
verius.
Quod
si
in
aliqui¬
bus
haereas;
cogites
abstrusam
esse
natu¬
ram,
&
sagacitatem
humanam
valde
ob¬
tusam.
Itaque
illud
temporibus
relin¬
quendum
erit,
aut
differendum
ad
vi¬
tam
alteram.
Non
ergo
offendimur
Ga¬
leno
aut
alio
a
seipso
dissentiente
inter¬
dum
(nisi
id
fiat
sine
omni
ratione
&
temeraria
leuitate)
aut
disputante.
Ra¬
tiones
&
argumentorum
pondera
con¬
ferimus,
nostramque
experientiam
cum
illius
coniungentes,
artem
quantum
fieri
potest
firmamus,
statuimusque
illa
ipsa
dubia
de
artis
essentia
non
esse,
sed
eius
constituendae
prodroma,
seu
vias
mo¬
dosque
consiliorum
&
cogitationum
ad
eam
In
autoribus
ante
consti¬
tuta
praece¬
pta,
multa
dubia.
Idem
autor
non
raro
a
seipso
diffen¬
tit.
Modestiae
sa¬
pientis
muta¬
re
praua
me¬
lioribus.
Temeraria
secum
dissen¬
sio
Improba¬
tur.
Dubitatio¬
nes
non
sunt
de
artis
es¬
sentia.