LIBER
I.
7
DEVS
cùm
bonus
sit
perfectissimè,
omnia
fecit
optimè:
Homines
ergo
fecit,
non
vt
aliquan¬
do
perirent,
sed
vt
in
aeternum
persisterent.
Quod
enim
bonum
est
(vt
sunt
omnia
Dei
opera)
id
permanere
melius
est,
quàm
corrumpi.
Licet
au¬
tem
peccato
deprauata
sit
humana
species,
ipsa
tamen
hominis
substantia
per
se
bona
est,
&
bo¬
nae
sunt
eiusdem
facultates,
&
actiones
per
se
con¬
sideratae.
Virtus
inculpata
foelicitatem
postulat
aeternam.
Poscit
ergo
peccatum
aeternam
mise¬
riam.
Vt
autem
miseri
sint
homines,
qui
pecca¬
runt,
eosdem
oportet
superesse,
non
interire,
cùm
quid
non
existit,
miserum
dici
non
debeat.
Cae¬
terùm
quòd
ex
operibus
Dei
aliqua
sint
aliquan¬
do
interitura,
demonstrabimus
idem
de
homini¬
bus
dici
non
posse,
cùm
mundum
ostendemus
esse
periturum.
Idem.
FECERITNE
DEVS
HOMI¬
nes,
vt
foelicitatem
necessariò
conse¬
querentur.
CAP.
VII.
DEVS
certè,
quòd
bonus
sit,
perfectissimè
homines
fecit,
vt
aeterna
fruerentur
foelicitate.
Vi¬
res
itaque
eis
indidit,
quibus
hanc
ipsam
conse¬
querentur.
Intellectum
dedit,
vt
Deum
agnosce¬
rent,
&
quid
sibi
faciendum
esset,
intelligerent,
quidque
vitandum.
Voluntatem
fecit
liberam,
vt
virtutes
amplecterentur
liberrimè,
atque
adeò
Deum
iure
laudandum,
sua
sponte
non
coacti
lau¬
darent.
In
hac
iustitia
si
permanerent
homines,
Dei
consilium
&
voluntas
erat,
vt
aeternam
con¬
sequerentur
foelicitatem:
sin
ab
ea
recederent,
in
aeternum
quidem
persisterent,
ea
tamen
foelici¬
a
4