LIBER
II.
37
re
Dei
solius
est.
Ex
daemonum
coitu
muliercu¬
las
concipere
posse,
vnde
homines
nascantur,
id
absurdissimum
est:
hoc
enim
Deus
solis
conces¬
sit
hominibus.
Et
si
fortè
demon
mulierculas
suba¬
gitans,
masculo
cuipiam
semen
suffurari
possit:
ineptum
id
tamen
erit
ad
generationem,
cum
subi¬
tò
vis
eius
euanescat,
vbi
externum
aerem
offen¬
derit.
Praeterea
substantias
etiam
corrumpere
ne¬
queunt
daemones
absque
mediis
naturalibus,
nam
hoc
quoque
Dei
solius
est.
Hanc
ob
causam
non
vi¬
detur
daemones
in
coelestia
potentiam
habere,
quòd
in
ea
nihil
agant
naturaliter,
nisi
fortè
astro¬
rum
positus
immutare
valeant.
Verùm
nec
id
eos
posse,
hoc
vniuersali
theoremate
liquet:
"Deus
vni¬
cuique
substantiae
dedit,
quantum
ad
finem
consequendum
satis
erat."
Sed
hoc
nihil
ad
daemonum
fidem
facit,
vt
coelestia
transmutare
possint.
De
sub
coelesti¬
bus
alia
est
ratio.
in
quae
Deus
agi
voluit
natura¬
liter,
ad
rerum
inducedam
vicissitudinem.
Idem.
DE
MIRACVLIS
CACODAE¬
monum.
CAP.
V.
ET
SI
verò
limitata
est
daemonum
potestas,
vt
non
quiduis
possint,
multis
tamen
historiis,
&
experientia
quoque
quotidiana
constat,
plurima
operari
saepenumero
cacodaemones:
quae
cum
nul¬
lo
rationis
discursu
assequi
possimus,
inter
mira¬
cula
meritò
recensentur.
Verum
quidem
est,
ob
inscitiam
quandoque
miracula
nuncupari,
quae
non
simpliciter,
sed
alterius
respectu
miracula
sunt,
cùm
fiant
haec
naturaliter.
Nequaquam
tamen
quaecunque
cacodaemones
operantur,
fieri
statuen¬
da
sunt
naturaliter:
cùm
enim
(vt
anteà
dictum
c
3