668
ANDREAE
LIDAVII
D.
tione
tamen
seu
certo
cum
respectu,
cum
constet
sanguinem
illum
syncerum
esse
nutritiuum.
Vnde
&
nati
alimur
sanguine
seu
massa
sanguinea
in
qua
insunt
illi
hu¬
mores
omnes,
actuque
obtinent
omnes
saporem
eundem.
Ex
eo
tamen
commu¬
ni
nutrimento
quaeuis
pars
sumit
id,
quod
conuenit,
&
hoc
illi
gratum
&
dulce.
Est
&
homonymia
in
voce
DVLCE.
Etenim
id
dulce
cuiquam
est,
quo
delectatur
ma¬
xime
quodque
appetit;
vt
caprae
salices
a¬
marae
dulce
suaueque
sunt
edulium.
Ita
in
salsis
quoque
locis
nascuntur
herbae
quae¬
dam,
quas
consentaneum
est
non
solo
dulci
nutriri;
quod
est
tale
secundum
nostrum
gustum.
Et
de
piscibus
genitisque
aliis
in
pelago
quid
est
dicendum?
Ventriculus
non
auersatur
chylum,
quanquam
non
admodum
dulcem.
Sanguis
in
venis
non
raro
deprehenditur
salsus
&
biliosus.
At
illo
partes
ali
necesse
est.
Nil
iam
dicimus
de
porcorum
deliciis
&c.
Mista
in
illis
dul¬
cedo,
aut
alterata
qualitas
ad
naturam
cu¬
iusque
nutrimentum
praestat,
quod
po¬
stea
lingua
diiudicat
in
lacte,
carnibusque
animalium,
sanguine
&
reliquis;
quae
ta¬
men
salsis
vel
amaris
sunt
enutrita,
at
eius¬
modi
qualitates
non
habent
amplius.
Quan¬
quam
autem
linguae
nostrae
in
nutritis
ita
substantiis
etiam
deprehendant
sapores
tales
In
massa
sanguinea
vnus
est
a¬
ctus
sapor
er¬
go
idem
&c.
Dulce
aeque¬
uocum.
Herbae
nutri¬
ti
humore
falso.
Pisces
pela¬
gij.