1015
LIBER II. 43
ta curatione multos curat morbos, qui nobis
sunt incurabiles. Sed tamen alia est morborum
curatio, quae solius est Dei, vel eorum, quibus
ex singulari gratia concessum est diuinitùs: vt si
pars aliqua vel amputata, vel corrupta fuerit, aut
emortua, nulla daemonum ope restituetur. No¬
tus est in Heluetia magus, qui se gloriatur mem¬
ara penitus comminuta aequè facilè restituere
posse, atque si leuiter saltem essent contusa. Sed
vereor ne vana sit arrogantia. Porrò maximè ad¬
miranda sunt ea, quae praestant incantatione ma¬
gi, dum corporum naturalium, aut animalium
actiones praepediunt: vt Faustus, qui rusticis
briis, & nimiopere vociferantibus ora distenta li¬
gauit, vt taciti consisterent. Sic quandoque ve¬
neris opus inhibetur: ignis ligatur, vt vrere non
possit: sanguis profluens sistitur. Animalia, vt
talpae serpentes, aut aues coguntur: vulnerantium
vis impeditur, ne vulnus infligere possint. Ad
eundem modum ligantur mercatores. Iusores ad
lucrum, fures aut latrones, fulmina, &c. ad secu¬
ritatem: & alia plurima, quae partim ementita, par¬
tim ludicra existimat esse Vuierius, vt ad illusio¬
nes, aut impiam crudelitatem potius, quàm ad
vera miracula referri debeant. Sed vereor ne dum
volumus esse creduli, vitium non effu¬
giamus incredulitatis.
Idem.