42
DE
SECRETIS
morbos
curent,
quos
ipsi
daemones
nequaquam
induxerunt.
Sed
ad
hoc
inquies,
naturalibus
v¬
iuntur
remediis.
Id
quidem
inficiari
non
possu¬
mus:
quandoque
tamen
absque
mediis
curant,
&
interdum
etiam
mediis
vtuntur,
quae
daemonum
afflatu
magis,
quàm
insitis
à
natura
viribus
mor¬
bos
propellunt.
Etsi
verò
morbos
naturaliter
il¬
latos,
remediis
oporteat
discuti
naturalibus:
ap¬
plicationis
tamen
modus,
quo
morbi
naturalis
à
daemonibus
curantur,
talis
esse
potest,
qui
no¬
stras
superet
vires.
Calculum
(exempli
gratia)
qui
maior
fuerit
vrinae
ductibus,
confringendum
esse
nouimus,
vel
aliàs
magna
vi
opus
esse
vt
ex¬
trudatur:
si
neutrum,
vel
ob
magnitudinem,
vel
ob
duritiem,
vel
ob
aegrotantis
imbecillitatem
adhibetur,
remediis
fieri
nequeat,
morbus
me¬
thodicis
medicis
censebitur
incurabilis,
quem
magi
tamen
facilè
dęmonis
ope
discusserint,
is
e¬
nim
cùm
singulas
corporis
partes
citra
impedi¬
mentum
permeet,
quid
obstiterit,
quominus
la¬
pidem
etiam
durissimum
conterere
possit?
De
caeteris
idem
esto
iudicium.
Verumtamen,
vt
a¬
liâs
diximus,
daemonum
limitatam
esse
poten¬
tiam,
id
nunc
etiam
obseruandum
fuerit:
non
e¬
nim
quosuis
morbos
absque
discrimine
curant
ca¬
codaemones,
vt
paucis
ostendemus.
Morborum
curatio
vel
naturalis
est
per
alterationem,
aut
ge¬
nerationem:
vel
violenta
per
ablationem
eorum,
quae
praeter
naturam
in
corpore
continentur,
aut
restitutionem
eorum,
quae
dislocata
sunt:
vel
di¬
uina,
quae
substantias
immutat
modo
superna¬
turali.
Diabolus
equidem
vsu
naturalium
medi¬
camentorum,
quę
nobis
incognita
sunt,
&
violen¬
ta
cu¬