LIBER
III.
47
men
potiori,
viuidiorique
propinquum
euane¬
scere.
Si
facem,
vel
flammam
aliquam
luculen¬
to
apposueris
Soli,
dissipatur
lumen,
&
marce¬
scit.
delitescunt
interdiu
stellae
Solis
fulgore
ni¬
mio,
quum
aquae
diu
noctuque
splendeant:
eas
igitur
intuituri
remedio
non
fuerint
destituti.
Die
magno
Solis
defectu
cum
lumine
orbatur,
&
profunda
tegitur
caligine
terra,
nec
oculi
of¬
fenduntur
luce,
sideribus
coelum
disseminatum
conspicitur:
quod
suis
accidisse
temporibus
Thu¬
cidides
memoriae
mandauit,
nostroque
saepe
pa¬
tuit
aeuo,
nec
oculi
solum
vehementi
caligini
lu¬
ce,
sed
offenduntur,
vt
de
Xenophontis
militi¬
bus
legitur,
&
de
Dionysio
Siciliae
tyranno,
qui
splendidissima
luce,
carceribus
tetris
obductos
occoecabant:
cùm
enim
oculorum
acies
obsiste¬
re
Soli
nequeat,
nec
ferat,
hebetatur
illicò,
quique
fuerint
aliqua
conspecturi,
ad
cilia
manus
obten¬
dunt,
vel
propugnaculum
aliud.
Hinc
auspica¬
mur:
qui
ea
conspicere
affectabit,
vti
è
Galeno,
&
Philopona
docetur,
in
praealtum
descendat
puteum,
vel
huiusmodi
simile,
vt
per
tenebras
multumque
interuallum
coelum
contueatur,
se¬
renum
vtique,
nec
obtectum
nebulis
inconni¬
uentibus
oculis,
&
sine
nictatione
clàm
intuea¬
tur
astra,
&
lucentia.
Plurimae
enim
ibi
tene¬
brae,
(noctis
instar)
visum
congregant,
nec
à
lu¬
mine
superfuso
dissipari
sinunt
non
id
tamen
pe¬
riclitaberis
Sole
meridianum
occupante:
magno¬
enim
impedieris
lumine:
&
si
profundius
de¬
scendas,
clarius
conspicies,
&
celerius:
sin
minus,
obscurius
&
tardiùs.
Sic
profundo
caecoque
aliquis
demersus
an¬