672
ANDREAE
LIBAVII
D.
effundi
a
partu.
Quod
syncerum
purum¬
que
est;
id
appetitur,
pari
modo
quo
in
intestinis
per
mesaraeum
&
Epar,
partes¬
que
singulares,
sit
conuenientis
appe¬
titus
&
attractio.
Quod
si
in
arbori¬
bus
&
terra
nascentibus
fit,
cur
non
in
conceptu,
embryoneque
humano?
Quod
si
etiam
ex
penuria
boni
succi,
ali¬
quid
praui
arripiatur
(nam
natura
egena
&
auida
potius
quam
nihil
petat
assumit
obuium
quoduis)
quae
vitia
inde
soleant
euenire
notissimum
est.
Sed
in
arguendo
menstrui
veneno
tan¬
dem
ille
Theologiae
desertor
aliquid
resi¬
dui
ex
lege
diuina
arripit,
ne
totum
Euan¬
gelium
cum
lege
excoxisse
videatur.
Pro¬
cedit
ergo
in
medium.
Qui
docet
menstruo
ali
infantes,
seu
ex
eo
gigni,
nutriri
&
augescere
con¬
ceptum
in
vtero,
is
filio
lapidem
vel
scorpionem
obiicit:
Galenici
quidam
id
faciunt.
Ergo
&c.
Item?
Menstrua
in
sacris
repudiantur,
&
abominabilia
esse
docentur
variis
de
menstruata
concludenda,
non
tangenda
&c.
interdictis.
Sunt
ergo
venenata:
Et
per
consequens
men¬
dacium
Diabolicum
est,
quod
aiunt
nutriri
foetum
menstruo.
Prior
paralogismus
explosione
dignus
est.
Dedictis
ve¬
teris
testa¬
menti
de
me¬
struo.