LIBER
III.
91
dere
lapidum
fermè
mergebantur,
cum
aquę
subes¬
se
nolit,
in
superficiem
aquae
attollit,
vnde
naui¬
gium
fermè
pro
cymbę
altitudine
superius
trahi¬
tur.
Trahatur
igitur
ex
A
in
B,
tunc
cymbae,
quae
plenae
sunt
lapidibus
illi
annectantur
funibus,
transfusisque
lapidibus
nauigium
trahetur
in
C.
Rursus
priores
cymbae,
in
quas
lapides
transfu¬
disti,
nectuntur
tensis
funibus
nauigio
in
C
exi¬
stenti,
trahentque
deductis
lapidibus
ipsum
in
D,
atque
perpetua
transmutatione
ad
aquae
super¬
ficiem
tandem
deducetur.
Sed
dices,
Plurimis
cymbis
opus
erit
ad
triremem
educendam.
Ve¬
rùm
est,
sed
ratio
sic
constat:
quaelibet
nauis
aut
cymba
tantum
ferre
potest
ponderis,
quantum
est
pondus
aquae
quam
continere
potest.
Velut
si
triremis
capiat
in
flumine
mille
amphoras
a¬
quae,
quarum
pondus
sit
decem
milia
talentorum,
triremis
illa
in
flumine
decem
milia
talenta
feret.
Quòd
si
eadem
in
mari
capiat,
vt
dixi,
easdem
mil¬
le
amphoras,
quarum
pondus
sit
duodecim
mil¬
lium
talentorum
(nam
aqua
maris
grauior
est
a¬
qua
fluminis)
eadem
in
mari
duodecim
millia
ta¬
lenta
ponderis
feret.
Atque
ea
ratione
manifestum
est,
cur
nauigia
appellare
soleamus
à
mensura,
vt,
nauem
mille
vel
quingentarum
amphorarum.
I¬
dem
enim
est
ac
si
dicas,
quae
ferre
potest
mille
aut
quingenta
ponderis
talenta.
Nam
qualis
est
capa¬
citas,
vt
dixi,
nauis
ratione
aquae,
tantum
est
pon¬
dus,
quod
ferre
potest,
scilicet
quantum
est
pon¬
dus
aquae,
quam
capit.
Manifestum
est
igitur
ex
hoc,
quòd
diuersa
pondera
eadem
nauis
in
diuer¬
sis
aquis
feret,
quoniam
&
aquarum
ipsarum
di¬
uersa
sint
pondera.
Iuxta
verò
hanc
rationem
li¬