92
DE
SECRETIS
quet
ponderis
magnitudinem
[sic]
esse
pro
ratione
im¬
pellentis
aquae.
Nam
si
(vt
gratia
exempli
dicam)
cymba
viginti
amphoras
sustinet:
hoc
est,
quia
aer
inclusus
ab
aquę
amphoris
viginti
superius
impellitur,
vt
aqua
illa
scilicet
quae
in
naui
con¬
tineretur,
locum
suum
recipiat.
Bellè
igitur
conuenti
hoc
experimentum
cum
ratione,
quae
superius
dicta
est,
scilicet
vesicam
aere
plenam
ab
aqua
sursum
pelli,
quod
vesicae
aquae
locum
occupet:
quare
pondus
pro
magnitudine
aquae,
quam
vesica
continere
potest,
in
aere
sustinebit:
id
est,
ita
vesicae
pondere
superimposito,
vt
ipsum
pondus
totum
in
aere
sit,
non
in
aqua.
Verùm
pon¬
dus
quod
in
aqua
est
(vt
ad
nauigium
eruendum
rursus
veniam)
tantò
leuius
redditur,
quantò
a¬
qua
ipsa
grauior
extiterit:
vnde
paucioribus
cym¬
bis
opus
erit,
quàm
quae
pondus
demersi
nauigij
ferre
possent.
Duplici
vero
ratione
nauigia
ex
gra¬
uioribus
aquis
extrahuntur,
quàm
leuioribus:
atque
ideò
ex
mari.
quàm
ex
fluminibus,
vel
lacu¬
bus.
Altera,
quòd
cymbae
in
mari
plus
sustinent
ponderis:
reliqua,
quod
nauigium
in
ea
aqua
mi¬
nus
graue
est.
Oportet
autem
hanc
ob
causam
ani¬
maduertere,
cùm,
vt
dictum
est,
nauigium
grauius
reddatur
in
aquae
superficie
(quia
partim
est
in
aere)
quàm
in
imo,
vt
quando
magis
eleuatur
à
cymbis,
eò
plures
ac
maiores
cymbae
alligentur,
ne
decepti
hac
ratione
non
solùm
denuò
merga¬
tur,
sed
&
impetu
adiecto
omnes
secum
cymbas
in
profundum
trahat.
Dubitabit
autem
aliquis,
cur
exoneratis
cymbis
B,
impletis
autem
aliis,
quae
per
A
significantur,
non
descendat
nauis,
quae
ele¬
uata
fuit
ab
A,
cymbis
vacuis?
non
enim
plenè
pos¬
sunt