152
DE
SECRETIS
Ad
dentium
dolorem
&
stuporem.
Dentium
stuporem,
quem
Graeci
[GR]αιμοδιαν[/GR]
vo¬
tant,
portulaca
mansa
dissoluit,
Aphrodiseo
teste.
Quod
etiam
praestat
salis
defricatio,
vel
quippiam
recentis
calei
ouilli
dentibus
stupefactis
attritum.
Addo
quod
in
[GR]oδoνταλγια[/GR],
seu
dentium
dolore,
nullum
praesentius
inuenias
remedium
emplastello
fa¬
cto
ex
pice
vulgari,
aut
resina
liquefacta
cum
pul¬
uere
aluminis,
&
nucis,
quam
gallam
nuncupant,
modò
arteriae
temporali
paulò
supra
dentem
ex¬
cruciatum
calidum
apponatur,
&
ibidem
perno¬
ctare
sinatur,
vel
dies
aliquot
gestetur.
Sed
id
ma¬
ximè
locum
habet
in
excarificatione
dentium
ma¬
xillarium,
&
superioris
ordinis.
Experto,
vt
dicunt,
crede
Roberto.
Mizaldus.
Dentium
dolor
mirè
sedatus.
Nuper
dolor
acerrimus
duos
vltimos
maxillae
sinistrae
superiores
dentes
vexabat:
vnde
consen¬
su
quodam
&
alios
omnes
superiores
eius
partis
dentes
affligebat,
&
maxillam
totam
adeo
vt
os
excuti
videretur:
tum
etiam
oculum
&
aurem,
&
nasi
partem,
eandem
vehementer
vrgebat,
nec
vl¬
lo
auxilio
abscedebat,
sed
intermittens
quando¬
que
reuertebatur.
Dextera
manu
dentes
appre¬
hendebam,
distrahebam,
nihil
proficiebam.
Tan¬
dem
casu
aliquo
inueni,
quòd
vbi
sinistra
manu
leuiter
apprehendissem
dentem,
qui
magis
vexabat,
ita
vt
pollice
partem
exteriorem,
indice
interiorem
comprehenderem,
statim
non
solùm
dolor
illius
dentis,
sed
&
totius
partis
sedabatur.
Illud
verò
mirabilius,
quòd
quantò
leuius
tangebam,
tantò
telerius
ac
perfectius
dolor
sedabatur.
Fiebat
au¬
tem