LIBER
V.
153
tem
sedatio
haec
confestim:
&
hoc
cùm
rediret
dolor,
saepius
plusquam
vicies
sum
expertus,
do¬
nec
sic
spontè
abscessit,
&
liberatus
sum.
Cardan.
Ad
dentium
stuporem.
Dentibus
qui
stupore
obtorpescunt
ab
esu
aci¬
dorum,
austerorum,
vel
frigidorum,
portulaca
mansa
remedio
esse
solet,
ignibusque
sacris
auxi¬
liatur,
ac
Veneris
impetus
&
somnia
frangit,
etc.
Mizaldus
Horto
medico.
Ad
dentium
dolores.
Dente
talpae
viuae
exempto
ea
demissa
sanari
dentium
dolores,
inquit
Cornel.
Agrip.
Ad
dentium
dolorem.
Dentium
dolori
prodest
plerunque,
si
dentes
coxarum
ossibus
bufonis
tangantur:
antipathia
enim
est.
Cardanus.
Ad
dolorem
dentium.
[[Recipe
Ligni
guaiaci
M.
j.
Aquae
ardentis
Q.
S.]]
Misce,
&
in
ore
contineatur.
Ex
libro
manuscripta.
Ad
dentium
dolorem.
[[Recipe
Piperis
longi,
Masticis,
Origani,
Saturegiae,
Xylobalsami,
Pyrethri,
singul.
ana
[GR]y[/GR].
7.]]
Trita
in
[GR]y[/GR].
j.
aquae
vitae
infundantur.
De
hac
aqua
k
5