ANTIGRAMANIA.
707
per
est
aliquid
aliud.
Noster
antagonista
nanc
rationem
ita
deprauauit,
quasi
sta¬
tuat,
illam
solam
scientiam
esse,
quae
est
ex
vltimo
&
vniuersaliter
primo,
&
qua¬
si
causae
posteriores
non
sint
verae,
quod
manifestum
est
ab
Aristotele
non
dici.
Scientia
oritur
etiam
ex
secundariis,
at
non
prima,
quae
non
est
nisi
ex
pri¬
mis.
Prima
autem
illa
&
vniuersalia
in
vnaquaque
intelligit
arte,
quibus
in
ea
ipsa
nihil
est
prius;
non
quod
iis
ab¬
solute
prius
nihil
sit:
Veluti
Arithme¬
tica
est
bene
numerandi
scientia:
hoc
axiomate
in
ea
arte
nihil
prius
est.
Ita¬
que
est
principium
[GR]ἄμεσον[/GR].
At
nihil
ob¬
stat,
quin
quod
in
hac
arte
prius
est;
id
in
alia
sit
posterius;
sicut
medicorum
axiomata
in
sua
arte
sunt
principia;
quae
in
Physicis
sunt
posteriora,
&
ex
aliis
de¬
ducta.
Ita
philosophus
vniuersale
qui¬
dem
primum
&
[GR]
ἄμεσον
[/GR]
ponit;
at
nihil
ominus
id
conficit
inductione
sin¬
gularium.
Nouit
Neobaracelsus
Philosopho
sci¬
entifica
illa
esse
axiomata
&
protases.
At
haec
oriuntur
ex
argumentis.
Argumen¬
torum
notiones
dependent
a
sensu¬
Nihil
enim
in
intellectu
est,
quod
non
pri¬
us
fuerit
in
sensu.
Sensilia
porro
principia
habent
Yy
2
Deprauatio
dicti
Ari¬
stot.
Prima
scien¬
tia.
Prima
qua.
In
vna
arte
prius,
in
pri¬
ore
arte
pe¬
test
esse
po¬
sterius.
Principia
sunt
axio¬
mata
arti¬
um.