714
ANDREAE
LIBAVII
D.
Nunc
ergo
Neoparacelsus
ille
triobo¬
laris
Bacularius
est,
vt
qui
principia
me¬
dica
scit
quidem
aliquatenus,
at,
sicut
pa¬
storatum
suum,
abiurat,
&
pernegat
con¬
stanter,
quo
grauius
omnia
illa,
quae
in
alios
iecit,
in
ipsum
impingenda
sunt
crimina.
Qui
autem
fortuito
&
infeli¬
citer
curent,
si
ignorat
Neoparacelsus,
consulat
historias
suorum,
&
noscat
se
ipsum,
videns
quid
sibi
manticae
intergo
sit.
Cum
vera
medicinae
axiomata
neget,
neque
etiam
physicam
teneat
veritatem,
&
remotissimus
ab
arte
in
tenebris
palpi¬
tet,
si
curat,
quid
aliud,
in
quo
confidat,
habet,
quam
fortunam,
&
fatum?
Essen¬
tias
rerum
putat
se
dare,
&
ne
vllo
quidem
digno
argumento
ostendere
potest
id,
quod
praeparauit
essentiam
rei
esse.
Salem
Ve¬
neris
porrigit:
at
id
est
vitriolata
aerugo;
praebet
spiritum
vitrioli,
at
est
phlegma.
Comedit
arsenicum
sicut
butyrum,
at
in¬
terim
stercus
eius
&
cadauer
offert,
cum
ens
arsenicale
non
sit
nisi
purum
putum
venenum.
Sicut
autem
in
medicinarum
materia
errat,
ita
vagatur
fortuito
in
morbis,
quos
ex
salibus
mineralibus,
vi¬
triolatis,
aluminosis,
tartareis,
&c.
confi¬
cit,
cum
haec
nihil
sint
nisi
symbolica
vo¬
cabula.
Itaque
pro
re
vmbram
rei
arripit.
Ex
his
duobus
necessario
sequitur
etiam
tertium
Bacularius
Triobolaris.
Forte
curans.
Alienae
pro
essentiis
por¬
rigens.
Ens
arseni¬
cale.
Morbi
ex
sa¬
libus.