722
ANDREAE
LIBAVII
D.
sint
dicta,
legat
scriptum
Neoparacelsi,
vbi
extat,
non
nostris
oculis,
sed
Vulcani
oculis
patere
essentias,
nostros
sensus
in¬
eptos
esse,
&
rusticos
nimis
ad
artem.
Re¬
petit
autem
ista
aliquoties.
Itaque
teme¬
rarius
ille,
dum
effutit
quicquid
in
buccam
venit,
non
attendit
se
suae
artis
specimina
proferre,
&
propriis
se
coloribus
&
peni¬
cillo
egregie
depingere.
Quod
eodem
medicamento
curemus
Gallos,
Germa¬
nos,
Italos,
&c.
[GR]κατά
τι[/GR]
potest
esse
verum,
Sed
Neoparacelsico
sensu
à
vero
tantùm
abest,
quantum
mendacium.
Nos
non
ra¬
ro
miramur
facilitatem
medicamento¬
rum,
quibus
Galli,
Itali,
Belgae
vtuntur,
quae
non
respondent
nostris
votis
inter
nos.
At
materia
eorum
est
vtrobique
ea¬
dem,
plurima
ex
parte.
Quid
in
caussa
sit,
&
quomodo
ea
adhibenda,
hic
quoque,
a
Neoparacelso
non
expectabimus.
Sym¬
phoriani
querela
in
eos
competit,
qui
non
suis
sed
Vulcani
vtuntur
sensibus.
Sed
sa¬
tis
aduersus
ista
scurrilia
conuitia.
Generalem
supra
paralogismum
po¬
suimus.
In
cuius
multi
membri
assumto
probando
laborat
Sophista;
Et
hactenus
vix
vnum
pertexuit
membrum.
Sequun¬
tur
reliqua,
vno
cumulo
coaceruata.
At¬
tendendum
autem
est,
illum
nugatorem
prouocasse
quidem
Vulcani
famulos,
sed
nullius
Idem
medi¬
camentum
ad
plures.
Galli
et
Bel¬
gae
in
libris
suis
facilè
curant.
Materia
me¬
dica
eadem
in
India,
Gallia,
Ger¬
mania,
&c.
Symphoria¬
ni
querela.
Paracelsi¬
cus
disputa¬
uit
absque
Vulcano.