DE
PVRGAN.
AD
PARACEL.
739
violentia
alio
vocat
&c.
Sed
nec
im¬
memores
sumus
praecepti
alterius
de
ne¬
cessitate
euacuationis,
in
qua
pro¬
crastinatio
non
absque
praesentissimo
futura
erat
periculo,
vt
in
acutis
de
qui¬
bus
dicitur:
[GR]φαρμακέυειν
ἐν
τοῖς
λίην
ὀξέσιν,
ήν
ὁργᾶ
ἀυθήμερον.
Χρνίζειν
γὰρ
ἐν
τοῖς
τοιού¬
τοισι
κακόν.[/GR]
Et
quid
suadeat
Sophista
aliud,
in
cum
plethorico
videt
imminere
apople¬
xian;
quam
vt
subito
depleatur
corpus
vena
secta?
In
Epilepsiis,
&
apoplecticis
a
magna
humorum
illuuie,
postquam
excitati
sunt
aegri,
quid
aliud
suscipien¬
dum?
Si
dederis
diaphoretica,
inciso¬
ria
&
alia,
augetur
periculum
a
colli¬
quatione,
&
violento
humorum
motu,
quo¬
modo
Paracelsus
ille,
licet
nobilia
ha¬
buerit
remedia,
tamen
non
raro
pecca¬
uit.
Illa
enim
confertim
aggrediuntur
hostem,
&
subito
perturbant
omnia;
inter
quas
turbas
anima
disturbata
non
raro
corpore
turbulento
excedit.
Ali¬
quando
hisi
praepurges
alterantia
tan¬
tum
valent,
quantum
si
in
sterquilini¬
um,
aut
stagnum
putridum
proiiceren¬
tur.
Non
adeo
inuisa
debebat
Neopa¬
racelso
esse
purgatio
aliquando
curam
auspicata,
quanquam
id
non
fiat
te¬
mere.
Hoc
Aaa
2
In
acutis
mora
pericu¬
losa.
Paracelsus
nobilia
re¬
media
stulte¬
dando
pecca
uit.
Interdum
pur¬
gandum
vt
alterantia
vires
exere¬
re
possint,
si
scilicet
hu¬
morum
abun¬
dantia
pro¬
hibeat.