740
ANDREAE
LIBAVII
TRACT.
Hoc
prooemium
est.
Sequitur
quae¬
stio
ipsa
cum
sua
tractatione.
Hic
ob¬
litus
est
methodi
suae,
quanquam
in
Rami
Schola
videri
vult
enutritus.
Quo¬
modo
disputabimus
Neoparacelse?
Non
patefecisti
nobis
per
definitionem,
pur¬
gantis
seu
cathartici
significatum.
Num
catholice
[GR]καὶ
καθʼ
αὐτὸ,
καὶ
κατὰ
παντὸς
αν
κατὰ
μέρος,
καὶ
καθ[unclear]
ἕκαστον[/GR]
disserendum
est?
Sumemusne
purgans,
qua
tale;
an
qua
aliud?
Per
se
enimucro.
Nam
alioquin
errabimus
in
magno
pelago,
&
errorum
scopulis
crebro
impinge¬
mus
constat
alios
materias
singulares
re¬
spicere,
&
rhabarbarum,
colocynthini
&
reliqua
ostendere.
Nos
istis
vtemur
cum
aeger
sub
manu
est
certus
&
singulariter
definitus.
Nunc
de
purgante,
qua
hoc,
disceptabimus,
cui
nempe
facultas
est
ad
euacuandum,
id
quod
in
corpore
viuente
potissimum¬
que
humano,
praeter
naturam
est,
a¬
ptum
ad
expurgandum
medicina.
Non
iam
policemur
exactam
definiendi
ar¬
tem.
Contenti
simus
descriptione
a¬
liqua,
ad
effugiendam
incertitudinem.
Hoc
tu
negas
posse
salua
conscientia
vti¬
Galenicos.
Quo
argumento?
Quia,
inquis,
sunt
venenosa
purgantia.
Hic
tu
mihi
Paracelsi¬
cus
ametho¬
dicus.
In
disputati¬
one
purgan¬
su
nendum
qua
tale,
&
non
qua
rha¬
barbarum
vel
elleborus.
Purgans
quid.
Thesis
ad¬
uersarij.