DE
PVRGAN.
AD
PARACEL.
745.
te
arguunt,
vos
vestrae
caussae
&
arti
dif¬
fidore
in
totum,
cum
corpori
crasso
pro¬
prio
&
naturali
remoto,
substituitis
alie¬
num,
cum
quo
essentias
ingeritis.
Stre¬
nuus
esto
Neoparacelse,
erit
tibi
opus
Vul¬
cano
locio.
Antequam
procedas
ad
argu¬
mentum
aliud,
impingis
in
Galenico
ven¬
triculo
obiter
seu
perfunctorie
viso.
Ne¬
gas
illum
coquere
purgantia,
si
non
exu¬
perent.
Prome
argumentum:
Quia,
in¬
quis,
non
potest
vincere
potentiores
tin¬
cturas.
At
tamen
isto
eodem
relaberis,
&
quaestionem
plane
non
arguis.
Id
enim
nouerat
etiam
Galenus.
Itaque
de
vio¬
lentis
dixerat
omnino
ex
illis
alimentum
nullum
fieri
posse;
Et
ideo
aut
eiici,
aut
si
maneant,
noxam
inferre.
De
mitioribus
quae¬
que
vinci
possunt,
hoc
est,
quae
non
habent
tincturas
fortiores,
id
asserebat.
Vide
vt
stes?
Cogita
vero
anum
illam
Atticam
ci¬
cuta
vesci
potuisse:
indicam
puellam,
&
regem
Cambarae
saginatos
venenis:
Tar¬
taros
ex
intermortualibus
viuere
negle¬
cta
peste:
Mithridatem
venena
non
re¬
spuisse,
&c.
Cur
non
inueniatur,
qui
pur¬
gans
in
cibum
vertat?
De
capellarum
ven¬
triculo
digerente
scammonium,
&
in
lac
vertente
notum
est.
Tinctura
ergo
scam¬
monij
non
absolute
ventriculo
fortior
est:
sed
quodam.
Theophrastus
ille
deus
&
pater
Aaa
5
Remoto
pro¬
prio
corpore
nihilominus
vus
requi¬
rit
alienum.
An
ventri¬
culus
leni¬
ter
purgan¬
tia
non
exu¬
peret.
Venenae
cer¬
ta
quoque
ventriculus
vincit.