1015
LIBER VI. 321
Pestilentiae suum medela.
Porci pestilentem affectionem non incurrent.
aut illapsi sanabuntur, si in aquam vnde bibunt
asphodeli radices conieceris, aut etiam vbi frequen¬
ter lauantur. Idem.
Sues ne aegrotent.
Sues non ęgrotabunt, si nouem cancros fluuia¬
les edendos praebueris. Cognoscuntur aegrotan¬
tes sues euulsis è ceruice pilis. Si enim ipsi pili pu¬
ri fuerint, sani sunt. Si verò cruentati, aut saniem
quandam crassioerm circa pilos habuerint, ęgro¬
tant. Democritus igitur physicus asphodeli radi¬
cis modicè tusę minas tres, singulis suibus in cibo¬
admiscere iubet, & ante septimum diem firmam
sanitatem inde recuperare testatur. Si febricitent.
sanguis ex cauda detrahendus est. Si tonsillae in¬
festentur, ex scapulis sanguis auferatur. Si verò
gnotus morbus occupet, per diem & noctem totam
includantur, nequę cibus neque potus ipsis offe¬
ratur. Verum radices cucumerum syluestrium
tusae in aquam mittantur per diem ac noctem,
psaque aqua postridie in potu praebeatur, post¬
quam enim largius biberint, paulò post morbi cau¬
sam simul euoment. Quandoquidem verò edax
animal est, splenemque maximè aegrotat, prunas
tamaricis in aqua extinctas in potu exhibe. Sed
& homines vinum pro aqua supra miricae prunas
fusum, ac potatum sanabit. Cui rei euidens testi¬
monium Democritus praebet. Idem Democritus
hominis spleni medelam promittit, si ferrum pru¬
nis candefactum aqua extinguas, deinde aquam
aceto misceas, & bibendum dolenti splenem prae¬
x