750
ANDREAE
LIBAVII
TRACT.
li
est
obscurum.
Nec
semper
causa
isto¬
rum
horribilium
est
pharmaci
venenum
Naturae
commotio,
flatus,
obstructio,
pas¬
sio
alia,
&c.
Saepius
accusanda.
Sed
finge
e¬
uenire
illatam
horribilia
aliquando,
num
nullum
mite
nobis
pharmacum
est?
Nul¬
la
cassia,
manna,
rhabarbarum
peregri¬
num,
nostrate,
nec
reliqua?
Sed
ita
men¬
tiri,
&
summis
ima
miscere
conueniebat
Paracelsico,
vt
si
calumniando
audacter
non
totum,
tamen
aliquid
haereret.
Sed
caueant
ne
cui
dent
vitrum
antimonij
au¬
rum
vitae,
turbich,
minerale,
spiritum
vi¬
trioli,
salem
gramanianum
seu
potius
a¬
tramentum
&
alia
imperite.
Non
deerunt
[GR]αυτοκατακρισίαι[/GR].
Huic
argumento
subiiciuntur
occupa¬
tiones
quaedam,
Et
prima
est:
Exigua
dan¬
tur
dosi
maligna:
Ergo
tantas
turbas
ex¬
citare
non
possunt.
Neoparacelsus
re¬
spondet,
primo
quidem
non
nocere
ista,
at
tandem
prorumpere
[GR]ἐνέργριαν[/GR],
&
ita
labe¬
factare
naturam
vt
semel
vsus
medico,
post¬
ea
abstinere
non
possit,
iuxta
vulgarem
sententiam.
Scriptum
olim
a
Zuingero
&
Erasto
est,
laudanum
opiatum
a
Paracel¬
so
datum
primo
iuuisse
statim
colicos,
at
post
quaedam
tempora
contrariam
no¬
xam,
lentorum
venenorum
more
attu¬
lisse
&
morti
dedisse.
Idem
Fernelius
de
hydrar¬
Paracelsica
adeo
turbu¬
lenta
vt
Era¬
stus
ea
voca¬
uerit
diabo¬
lica.
De
Dosi.
An
Galeni¬
ca
initio
iu¬
vent,
post
noceaent.