DE
PVRGAN.
AD
PARACEL.
771
onum
varietatem.
Id
tu
nobis
expertis
nunquam
adimes,
vt
vt
tuas
praedicas
prę¬
parationes.
Vulcani
mutatoriam
vim
de¬
lere
non
potes:
neque
in
manu
tua
naturę
crasis
est.
Benea
te
exigitur
[GR]πρo
πότίσμα[/GR].
vt
sis
quasi
praegustator
ad
mensam.
Nhil
e¬
nim
à
te
sumerem,
nisi
in
te
compertum:
quanquam
ne
sic
quidem
audaci
&
fugiti¬
uo
homini
fiderem.
Galenicorum
multos
negas
vitrum
lu¬
to
perungere
posse.
Ridiculus
es.
Qui
id
non
possint?
At
ne
desiderant
quidem
Quanta
enim
gloria
est
id
posse,
cum
com¬
mune
sit
cum
figulorum
tyronibus?
Ego
non
credo
te
posse
calceum
bene
vngere
mo¬
do
sutorio;
ideone
te
vituperem?
Aluto
ad
analysin
Spagiricam
satis
Ramee
processisti.
Logicorum
luto
perungi
non
eras
indignus.
Essentias
indicare
dosin,
supra
nega¬
tum
est,
simpliciter
verum
esse.
Tu
au¬
tem
non
ex
essentiis
sed
modo
praeparan¬
di
certitudinem
sumebas.
Sed
quaeso
si
essentiae
indicant
id,
quo
argumento
id
deprehendis?
An
quia
multae
vel
paucae
ex¬
tractae
sunt?
Nullo
modo.
Eo
enim
non
potest
dosis
definiri.
Quo
ergo?
Effectu.
Equidem.
At
hic
vnde
innotescit?
an
non
gu¬
stu,
operationis
experimento
&
fine?
Nam
ex
colore
nullum
tibi
argumentum
est;
cum
paulo
momento
possit
is
mutari.
Nec
quia
Ccc
2
varietatem
misturarum.
In
chymicis
mineralibus
nihil
propi¬
nandum
est
nisi
toties
ef¬
fectu,
qui
tamen
peri¬
culosus
est,
spectatum
denuo,
quo¬
ties
nouum
factum
est.
Vitrum
lutè
perungere,
non
èst
opero¬
sa
gloria.
An
essentiae
indicent
de¬
sin.
Color
dosin
non
indicat.