LIBER
IX.
403
ex
forti
ligno
praeparatum
habere,
vt
eum
inter
corticem
&
lignum
paulatim
demittamus,
ita
vt
infractus
permaneat
cortex.
Hoc
enim
maximè
obseruare
necesse
est:
deinde
sensim
ablato
paxil¬
lo,
surculum
statim
adhibere.
Vocatur
autem
hic
modus
Infoliatio.
In
arboribus
verò
tenuis
corti¬
cis,
&
siccis,
nimirum
quae
non
in
cortice,
sed
intrà
medullam
humiditatem
habent,
qualis
est
citrium
&
vitis,
&
quaecunque
eiusmodi,
ipsam
lignosam
partem
mediam
findunt,
&
surculos
immittunt.
Appellaturque
hic
modus
Insitio.
In
vtrisque
autem
praedictis
modis
compendiariam
insitionem
face¬
re
oportet,
ne
surculus,
qui
inserendus
est
dilatio¬
ne
facta,
resiccetur.
Oportet
autem
surculos
ex
ge¬
nerosis,
&
vigorosis,
ac
fructuosis
arboribus,
acutis
falcibus
auferre
à
partibus
Boream
spectantibus.
sintque
teneri,
&
leues,
&
densis
oculis,
tria
cacumi¬
na
habentes,
aut
duo:
ad
fundum
verò
vnimembres,
habeantque
crassitudinem
digiti
parui,
&
sint
duorum,
annorum:
anniculi
enim
promptè
quidem
excur¬
runt,
verum
sunt
infructuosi.
Acuantur
autem
surcu¬
li
acuta
falce
ex
vna
parte
ad
fundum,
quemadmo¬
dum
scripiorium
calamum
exacuare
solemus,
eo
vitato,
vt
ne
medullę
imminutio
contingat.
Adhi¬
bere
autem
surculum
oportet
ea
figura,
vt
lignosum
quidem
ad
lignum,
corticosum
verò
ad
corticem
vergat.
Sitque
derasus
&
exacutus
surculus
paris
magnitudinis
ad
fissuram,
&
cauitatem,
in
quam
est
immittendus.
Sit
igitur
derasus
ad
digitos
duos.
Post
insitionem
verò,
nihil
de
surculo
au¬
ferendum
est,
sed
sinendum,
vt
habet.
Locus
au¬
tem
luto
infarcto
argilloso
integatur.
Fulua
e¬
nim
terra
ad
hanc
rem
inepta
est,
truncos
enim
C
2