LIBER
X.
507
in
vna
cucurbita,
modo
debita
materiarum
propor¬
tio
seruetur.
Porrò
materia
in
fundo
relicta:
nempe¬
faeces
terantur,
&
in
aqua
feruenti
dissoluantur,
co¬
lenturque,
deinde
coquantur,
&
siccentur.
Remanebit
enim
in
fundo
materia
sali
similis,
ex
sale
&
aluminę
mixta.
Valet
enim
hoc
salnitro
ad
sublimandum
argen¬
tum
viuum
recens,
addito
aceto,
vel
loco
aceti,
aqua
per
sublimationem
distillata.
Porrò
supradictum
argen¬
tum
viuum
sublimatum,
cum
alumine,
vel
vitriolo
de¬
nuô
&
facilè
sublimari
poterit,
si
modo
pro
quali¬
bet
libra
sublimati
argenti,
addantur
salis,
vel
alu¬
minis
vsti,
vel
calcis
viuae
libra
semissis,
deinde
in
cucurbitam
ponantur
ad
sublimandum
vt
prius.
Nam
si
citius
sublimabitur,
pulchrius
meliusque
eua¬
det:
quanto
enim
saepius
sublimatur,
tantò
citius
pulchrius
euadit.
Alchimistae
praecepta
Geberis,
D.
Thomae,
aliorumque
philosophorum
sequentes,
tantum
sępe
laboris
in
sublimando
sumunt,
vt
id
fi¬
xum
reddant:
suntque
qui
centies,
atque
etiam
ducen¬
ties
sublimarunt:
quorum
omnis
labor
irritus
tamen
fuit:
quod
quidem
certum
est
euenire,
quod
semper
faeces,
nempe
alumen,
vel
sal,
vel
vitriolum,
vt
dictu¬
est,
addiderint:
&
cum
ignis
natura
sit,
volitantia
sistere,
atque
constringere,
constat,
quo
saepius
sub¬
limata
fuerint,
eò
etiam
duriora
effici.
Verum
ea
pars,
quae
paulatim
constricta
erat,
cum
ferè
faeci¬
bus
permisceretur,
nusquam
apparebat.
Quare
hi,
cum
causas,
&
modos,
vt
par
est,
non
considerarent,
viderent
autem
sublimatum
paulatim
deficere,
aut
euolasse,
aut
igne
consumptum
credebant
potius,
quàm
faecibus
esse
permixtum.
Itaque
cum
philoso¬
phicè
quis
fixando
sublimato,
progredi
vult,
opor¬
tet,
vt
ter,
vel
quater,
cum
sale,
vel
alumine
vsto,