LIBER
X.
559
do:
stibium,
quod
seplagarijs
antimonium
dici¬
tur,
tenuissimè
manualibus
molis
subigitur,
&
tri¬
tatur:
inde
noua
olla
carbonibus
accensis
condi¬
ta
rubescat
tota,
cui
stibium,
tartari
duplum,
salni¬
tri
quadruplum
optimè
tusa
paulatim
inijcies,
cumque
tollitur
sumus,
operculo
claude,
ne
sur¬
gens
fumus
euolet:
tollito
demum,
&
aliud
proij¬
cito
dum
totus
comburatur
puluis,
igni
postea
a¬
liquantisper
proroget
moras,
extracta
refrigerari
sinito,
&
super
extantes
tollito
faeces,
&
in
fundo
insidens
viuum
argentum
reperies,
quod
vocant
chymistae
Regulum,
&
plumbum
prę
se
fert,
faci¬
leque
in
hoc
transformatur.
Si
enim
(Dioscorides
ait)
paulò
magis
crematur,
in
plumbum
vertitur.
Porta.
Vitrum
antimonij.
Accipe
antimonij
crudi
libras
duas,
vel
tres.
Contere
super
lapide
minutissimè:
contritum
im¬
mitte
in
patellam
non
vitreatam,
atque
admone
ad
ignem
lentum,
vt
ita
mundificetur,
continuè
agitando
cum
spatula
ferrea,
vel
cochleari
ferreo,
donec
incipiat
veluti
conglobari,
tum
remouea¬
tur,
&
rursus
super
lapide,
vt
antea,
comminua¬
tur,
iterumque
igni
admoueatur,
fiatque
hoc
per
decem,
vel
duodecim
vices,
calcinando
&
teren¬
do,
donec
puluis
cineris
subalbidi
formam
adipi¬
scatur.
Postea
immittatur
in
crucibulo
vnà
cum
vncia
salis
ammoniaci,
&
cooperiatur,
inque
co¬
piosum
ignem
immittatur,
atque
obruatur
ita,
vt
carbones
trium
digitorum
altitudine
exce¬
dant
ipsum
crucibulum:
ita
liquabitur,
&
coque¬
tur
sufficienter
intra
dimidiae
horae
spatium,
po¬
stea
eximatur,
&
in
pelui
aurichalcea
tenuiter