Stabium
inter
fos
silia
praecipuum.
Stibium
omnium
morborum
ignis.
662
DE
MEDICINA
VETERI
ET
NOVA:
euocant:
idque
tandiu
reiterant,
dum
nihil
ampliùs
in
fundo
ap¬
pareat:
tum
demum
in
aquam
collectam
modico
salis
fusi
iniecto,
oleum
ab
illa
seiungitur:
qua
effusa,
dulcem
siue
communem
stil¬
latitiam
affundunt,
refundúntque
donec
nulla
acrimonia
sub¬
sit.
Nonnulli
gemmas
cum
sulfure
in
calcem
redigunt:
deinde
aqua
regali
perfundunt,
iterumque
extillant:
posteà
cum
pluuia¬
li
stillatitia
dulcem
reddunt:
tandem
spiritum
vini
vel
aceti
ad¬
miscent:
atque
sic
oleum
crystalli
clarissimum
conficiunt.
MATHE¬
TES,
Quibus,
&
quomodo
aurum,
argentum,
gemmęque
in
liquo¬
rem
redigantur,
corumque
colores
siue
tincturae
extrahantur,
in¬
dicasti:
nunc
etiam
quae
ex
alijs
metallis,
&
terrae
fossilibus
reme¬
dia
à
chemicis
praeparentur,
pergas
recensere.
GERON,
Inter
cae¬
tera
quae
ex
aqua
generantur
fossilia,
principem
locum
obtinet
stibium,
quod
vulgo
antimonium
vocant.
tanta
enim
huic
effica¬
cia
attribuitur,
quantam
vix
vllus
mortalium
explicare
possit:
quinetiam
ipsius
facultates
omnes
à
prima
rerum
origine
vsque
ad
hoc
seculum
integras,
incorruptásque
perpetuò
in
ipso
etiam
diluuio
mansisse,
nec
vllis
vel
caeli,
vel
temporum
iniurijs
viola¬
tas
tradunt:
vnde
non
immeritò
omnium
rerum
humanarum
arcana
in
se
continere
praedicant.
ideo
in
primam
sui
materiam
redactum,
malitiam
cuiusque
morbi
penitus
absumit:
corpus
im
purum,
in
adeò
purum
transformat,
vt
ad
summam
perfectám¬
que
ipsius
sanitatem
nihil
omninò
desiderare
possit.
MATHETES,
Si
tam
diuinis
dotibus
tum
stibium,
tum
aurum,
vt
superiùs
re¬
tulisti,
praedita
sunt,
cur
non
tot,
támque
varijs
medicamento¬
rum
formulis
reiectis,
horum
nobis
potiùs
comparamus
myste¬
ria,
per
quae
etiam
sutor
quiuis
&
sartor,
omnes
pariter
morbos
tanquam
manu
Dei
curare
possit?
GERON,
Rectè
quaeris.
meri¬
tò
sanè
stulti,
ne
dicam
insani
censeri
ab
illis
possumus,
qui
in
tam
longo
rerum
vsu,
experientia,
&
doctrina,
medicinae
artem
diffi¬
cilem,
maximis
laboribus
addiscere
studemus,
quae
vno
atque
altero
arcano
comprehendi
queat.
MATHETES,
Cur
ergo
his
paucis
non
sumus
contenti?
GERON,
Quia
miseri
mortales
innu¬
meris
morbis
propter
peccata
affliguntur,
Deus
Opt.
Max.
e¬
tiam
infinitis
remedijs
illos
donauit,
quibus
se
iuuare,
&
reficere
possint:
nec
vni
omnes
aut
aëris,
aut
ignis,
aut
aquę,
aut
terrę
fru¬
ctui
facultates
dedit:
&
quamuis
huic
maiores,
illi
minores
insint
eaedémque
praeparationis
modo
variare
soleant,
non
tamen
id¬
circo
vnum
auxilium
etiam
preciosissimum
omnibus
morbis
mederi,
&
senescentem
aetatem
iuuenili
vigori
restituere
posse
ra¬
tio
persuadet.
Si
tantam
morborum
curandorum
efficacia
medi¬
cinae
ex
metallis
paratae
obtinerent,
quantam
hodie
spagyri
auro
praecipuè